διαβαζουν μαζι μου....

Σάββατο, 25 Αυγούστου 2012

ΑΣ ΧΑΘΕΙΣ.....

Μες στα σύννεφα, ΖΩΗ ΜΟΥ
μακριά απ' τη φυλακή μου να με πας
Να μ' αγγίζει ο αέρας,
σαν το ξύπνημα μιας μέρας να γελάς.
Να κουρνιάζω στο πλευρό σου,
μες στο παραμιλητό σου να με βρεις.
Ν' ακουστεί το όνομά μου
κι εσύ ράγισε, καρδιά μου
κι ας χαθείς, ας χαθείς.

Να με σήκωνε ένα κύμα
να με λύτρωνε απ' το κρίμα της ψυχής.
Να ξεπλύνει το θυμό μου
να ξανάρθει τ' όνειρό μου να το δεις.
Ας ερχόταν ένα βράδυ
να 'χε φως κι όχι σκοτάδι να το ζεις.
Να μπορώ να σου γελάσω
κι ύστερα να προσπεράσω
κι ας χαθείς, ας χαθείς.

Του μυαλού μου οι εικόνες
να 'σβηναν σαν να 'ταν πόρνες της στιγμής.
Να μην έχω να θυμάμαι όλα αυτά που με πονάνε, ας χαθείς.
Να μην ξέρω πια τι κάνεις,
άλλο να μη με πικράνεις, δεν μπορώ.
Δεν μπορώ να σε κοιτάζω και στα λόγια να μη βάζω σ' αγαπώ....





...λίγη δύναμη ακόμα Θεέ μου σου ζητάω...

Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2012

Ό,τι και να λέμε...
τίποτα δεν αλλάζει..


Ακόμα και αν ο πίνακας σου έχει τα 
ομορφότερα χρώματα,τα ωραιότερα σχήματα
και έχει όλες τις λεπτομέρειες πολύ σωστά
σχεδιασμένες...
..και....δεν φτάνει  να τον βλέπεις μόνο εσύ όμορφο..




..........I want to live where soul meets body...








but....
... I cannot guess what we'll discover
when we turn the dirt with our palms...










.. είναι απίστευτα ωραία να θυμάσαι την 
"αρχή" και πονάει αβάσταχτα πολύ να βλέπεις το "τέλος"...












Καληνύχτα σας....