διαβαζουν μαζι μου....

Τρίτη 24 Μαΐου 2011












Χίλιες  σκέψεις και άλλες τόσες εικόνες...


Χίλια χαμόγελα και όχι μόνο..


Χίλιες όμορφες λέξεις...
Χίλια όμορφα πράγματα...




Ήταν εκεί..
ήμασταν εκεί..
στο ωραιότερο "σημείο"...






Έχουμε λόγους να σκεφτόμαστε ..
Έχουμε λόγους να ζούμε απλά και μόνο
για αυτές τις σκέψεις..


..για το καλό..


.....ίσως το ποτήρι να είναι μισοάδειο..ίσως και να μην
γέμισε ποτέ.. όμως την "γουλιά" του την ήπιαμε...
την "ζάλη" του την νιώσαμε ..




κι αν τώρα κλείνουμε τα μάτια δεν είναι γιατί βρέθηκε  "σκουπιδάκι" ..
είναι γιατί τα χίλια αυτά πράγματα πρέπει να 
γίνουν ανάσες..




Every day I write the list
Of reasons why I still believe they do exist
(a thousand beautiful things)
And even though it's hard to see
The glass is full and not half empty
(a thousand beautiful things)
So... light me up like the sun
To cool down with your rain
I never want to close my eyes again
Never close my eyes...


I thank you for the air to breathe
The heart to beat
The eyes to see again
(a thousand beautiful things)
And all the things that's been and done
The battle's won
The good and bad in everyone
(this is mine to remember)
So ...
Here I go again
Singin' by your window
Pickin' up the pieces of what's left to find

The world was meant for you and me
To figure out our destiny
(a thousand beautiful things)
To live
To die
To breathe
To sleep
To try to make your life complete
(yes yes)
So ...
Light me up like the sun
To cool down with your rain
I never want to close my eyes again
Never close my eyes
never close my eyes ...
That is everything I have to say
(that's all I have to say)....



                                 



                                                                        Σ'ευχαριστώ......
                                                                                                                                     



Πέμπτη 19 Μαΐου 2011


Λίγο πιο πίσω από την 
σκέψη είναι η γνώση...


δίπλα ακριβώς από την λογική..


..και δεν είναι κάτι που δεν ξέρουμε..


κάτι που δεν θυμόμαστε...


είναι σαν κάτι μικρά φωτάκια πανικού που ανάβουν
ξαφνικά
πάνω  στις σκιές..


σαν ένα ταξίδι που καταφέρνει να αγγίξει τα πέρατα...




κι αν δεν είναι αυτό...?


τότε  ναι, ...ίσως και να είναι σαν
 ένα τραγούδι που δεν τελείωσε ποτέ..






Καλό βράδυ... 

Τρίτη 10 Μαΐου 2011

Λόγια της σιωπής...

Φύσηξε και πέταξε λόγια στο κατώφλι
Άνεμος φτεράνεμος που δεν έχει όψη
Σήκωσε τα κύματα σκόρπισε συνθήματα
άλλαξε τους χάρτες μου τόσο ξαφνικά

Τα δικά μου λόγια έχουν κάτι απ το κύμα που παλεύει
Δες τα χέρια μου πως κάνουν
δες ψηλά τις λέξεις φτάνουν
τα δικά μου λόγια...
Τα δικά μου λόγια...

Δες τα χέρια μου πως μπλέκουν
νήμα οι σκέψεις πως το πλέκουν
τα δικά μου λόγια


Λόγια της σιωπής....... 




Σάββατο 7 Μαΐου 2011

ΕΙΝΑΙ....
          ΕΊΣΑΙ...
                   ΕΊΜΑΙ....
αυτό που αγαπάει
που χαμογελάει
που κλαίει
που λυπάται
αυτό που ταξιδεύει στα ωραιότερα σημεία
αυτό που χάνεται
αυτό που ονειρεύεται.........
             αυτό που ξεχνάει..
              αυτό που θυμάται
και  ζει...




There's a song that's inside of my soul 
It's the one that I've tried to write over and over again
 I'm awake in the infinite cold
 But You sing to me over and over and over again 


 So I lay my head back down
 And I lift my hands and pray to be only Yours
 I pray to be only Yours
 I know now you're my only hope


 Sing to me the song of the stars 
Of Your galaxy dancing and laughing
 and laughing again
 When it feels like my dreams are so far
 Sing to me of the plans that You have for me over again


 So I lay my head back down
 And I lift my hands and pray 
 To be only yours I pray to be only yours
 I know now you're my only hope
 I give You my destiny
 I'm giving You all of me 
I want Your symphony
 Singing in all that I am 
At the top of my lungs I'm giving it back
 So I lay my head back down
 And I lift my hands and pray To be only yours


 I know now you're my only hope....













Τρίτη 3 Μαΐου 2011

Πέμπτη 28 Απριλίου 2011



Ποτέ δεν χάνεις κάτι που είχες
πραγματικά μέσα σου...κάτι που ήταν
δικό σου,που ήταν "κομμάτι" σου..
...κι αν κάποτε νιώσεις ένα τεράστιο κενό,αν
νιώσεις κάτι να σε πνίγει,κάτι που
θέλει να φωνάξει μέσα σου για να βγει είναι που
είσαι εσύ...
και είσαι εκεί,είσαι ακόμα εκεί..


μα ναι..
αρχίζεις να βρίσκεις ένα μικρό κομμάτι από την ουσία..
την δική σου πραγματική ουσία..



ίσως τελικά το ουσιαστικό να μην βρίσκεται
"έξω" ..
κι αν βρεθήκαμε να ψάχνουμε εκεί δεν πειράζει..
.
με την βροχή ..
με τον αέρα..


με ένα στίχο..
με ένα τραγούδι του "δρόμου"..


σιγοτραγουδάω την νότα γι' αυτό που δεν ξεχνάμε να ζήσουμε..






καλό σας βράδυ..

Πέμπτη 7 Απριλίου 2011


...it's a beautiful beautiful life........








                                                   feel...









Κυριακή 3 Απριλίου 2011



"..Θέλω λοιπόν να σου εμπιστευθώ κάποιες πολύ σπουδαίες απορίες μου. 

Πώς κρύφτηκε όλο το πέλαγος στα μάτια σου;


Πόσοι ανεμόμυλοι λυμαίνονται την ψυχή μου; 


Γιατί απ' όπου κι αν ξεκίνησα, έφτανα πάντα σε μια απουσία;


Πώς κάρφωσες τον ήλιο στην παλάμη σου;


Πώς ζούνε τόσα χρόνια οι ευκάλυπτοι μέσα στη θλίψη τους;


Πώς χωράει,αλήθεια,τόσος Θεός σ' ένα μικρό,κόκκινο ρόδι;"










Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011



 









Τ' άλλα ειπώθηκαν σιγανά σαν προσευχή: «Φίλιππε, θεία Ρόζα,
Άννα...» αλλά τι σημασία έχουν τα ονόματα αφού είμαστε όλοι ξένοι και το
σκοτάδι γιατί έρχεται καθώς νυχτώνει αν όχι για να κρύψει κάποιο μεγάλο μυστικό.

Ώ απέραντη νοσταλγία για κάτι που ποτέ δεν ζήσαμε
κι όμως αυτό υπήρξε όλη η ζωή μας...


Τ.Λ.


Τετάρτη 16 Μαρτίου 2011

Είναι μέρες που ο ήλιος μοιάζει να έχει μια ιδιαίτερα όμορφη
λάμψη...ένα όμορφο και δυνατό φως
αλλά και μια γλυκιά,πολύ γλυκιά, ζεστασιά 
τόσο, που σε κάνει να κάθεσαι με τις ώρες, να κλείνεις τα 
μάτια και απλά να μην αποχωρίζεσαι το όχι και τόσο βολικό κάθισμα σου..



 Μου αρέσει όταν συμβαίνει αυτό..
μου αρέσει η ζεστασιά..
είναι σαν να ανακαλύπτεις κάτι χαμόγελα
που ήταν κρυμένα στο κρύο,στην παγωνιά και 
περίμεναν τον ήλιο για να βγούν ..

και αφού βγήκαν,ζέσταναν την ψυχούλα τους
και  απλώθηκαν παντού!!!



Χμμμμ...άραγε "φωτίζει" παντού το ίδιο??
είναι "ζεστός" και αλλού??
υπάρχουν όμορφα και γλυκά χαμόγελα σκορπισμένα
εδώ και εκεί???

από την μια άκρη της χώρας στην άλλη...
από τον Βορρά εώς τον Νότο...

                                                BN
 

Καλό απόγευμα να έχετε όλοι..!!



Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 2011

Χμμμ...τελικά ίσως όλοι να έχουμε ένα "χρέος"..
ένα χρέος που  έρχεται και περιμένει να πληρωθεί..

..και να 'τανε μόνο αυτό,να 'τανε μόνο το "κεφάλαιο" πάει στο καλό..
είναι και τα "επιτόκια",αυτά που τα πας??
και όλο και αυξάνοντε και χάνουμε τους υπολογισμούς μας..

..μία σύγχυση και μέσα σε αυτήν όλοι μαζί,να μετράμε,να
ξαναμετράμε μήπως και στο τέλος έχουμε κάνει λάθος και το
"χρέος" ήταν μικρότερο από αυτό που νομίζαμε..
 και να ρωτάμε..
πως?
πότε?
γιατί?
υπάρχει λύση?
κι αν ναι,ποιά είναι?
τι πρέπει να κάνω?
μπορώ μόνη?(γιατί θέλω μόνη να το κάνω)
 θα τα καταφέρω?
θα ξεχρεώσω??

και,και,και....

είναι τόσο πολλές οι ερωτήσεις που μας απορροφούν
που στο τέλος ξεχνάμε να ζήσουμε τις απαντήσεις..

Βέβαια κάπου εκεί υπάρχουν και αυτοί που την σκαπουλάρουν(δεν πολυμοιάζει,αλλά φέρνει λίγο
σαν παραμύθι) χωρίς να πληρώσουν..χωρίς καν να δουν το μέγεθος του "χρέους"..
ζουν και περιφέροντε περήφανοι και χαμογελαστοί...
μέσα σε μια άγνωστη αίσθηση μέσα σε μια άγνωστη διαδρομή..

χαρά σε αυτούς λοιπόν που καταφέρνουν και στέκοντε μέσα 
στο παραμύθι τους..
για όλους  τους υπόλοιπους ??
απλά,η ζωή συνεχίζεται..δεν σταμάτησε ποτέ να μετρήσει
"ξεχρεωμένους" και μη....

Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011



Μερικές φορές και χωρίς να το επιδιώκεις,γυρίζεις πίσω
στα παλιά...στα περασμένα..
..γυρίζεις σε κάτι φοβερά μοναδικές στιγμές..
... όμορφες, οικογενειακές,
φιλικές,λίγο πιο 'κεί και με λίγο καρδιοχτύπι,με πολλά χαμόγελα
  και πάνω απ' όλα ευτυχισμένες..

εκεί,στα "τότε" που όλα ήταν έντονα διαφορετικά..

shiny happy people...
κάτι που θυμήθηκα..   και κάτι που θα σας το 
αφιερώσω..γυρίστε λιγάκι στα παλιά κι αν είναι
όμορφα μείνετε λιγάκι εκεί...


Καλό βράδυ να έχετε όλοι σας!!