Xμμμ...έχω ένα παράπονο..

κάπου εδώ παρακάτω..

"..Κάνε μια ευχή.

Ένας άντρας, έκανε τη συνηθισμένη του βόλτα περπατώντας στους δρόμους της Αθήνας λέγοντας την προσευχή του. Ξαφνικά λεει δυνατά: «Θεέ μου σε παρακαλώ, άσε με να σου κάνω μια ευχή!»
Τότε μονομιάς, οι ουρανοί σκοτεινιάζουν, σύννεφα απλώνονται από πάνω του και η φωνή του Θεού από το υπερπέραν ακούγεται να λεει: «Έπειδή ανέκαθεν προσπαθούσες και ήσουν πιστός σε εμένα με κάθε τρόπο, θα σου δώσω την ευκαιρία να κάνεις την ευχή σου.»
Κι ο τύπος λεει:  »Θέλω να φτιάξεις μια γέφυρα μέχρι την Πάρο, έτσι ώστε να πηγαίνω με το αμάξι μου όποια ώρα θελήσω».
Ο Κύριος του απαντάει:  'Το αίτημα σου είναι καθαρά τεχνοκρατικό. Φαντάσου τις δαπάνες ενός τέτοιου εγχειρήματος. Τα χιλιάδες στηρίγματα που θα χρειάζονταν και θα έφταναν τα βάθη του Αιγαίου! Το τσιμέντο και το ατσάλι που θα χρειαζόταν! Μπορώ να το κάνω, αλλά μου είναι δύσκολο να εκπληρώσω την επιθυμία σου για ένα ζήτημα τόσο πεζό. Μπορείς να σκεφτείς κάτι άλλο; Μια ευχή που θα με τιμούσε και θα με δόξαζε».
Ο άντρας σκεφτόταν για πολλή, πολλή ώρα.
Τελικά λέει:
«Θεέ μου, εύχομαι να μπορούσα να καταλάβω τις γυναίκες. Θέλω να ξέρω πώς νιώθουν μέσα τους, τι έχουν στο μυαλό τους όταν δεν μιλούν, γιατί κλαίνε, τι εννοούν όταν λένε 'όχι' και πώς μπορώ να κάνω μια γυναίκα αληθινά ευτυχισμένη».
Μετά από λίγα λεπτά ο Θεός του λέει: «Θέλεις δύο λωρίδες ή τέσσερις σ' εκείνη τη γέφυρα;» "

..μου ήρθε με mail από ένα φιλαράκι και 

φυσικά ως αστείο....αλλά μήπως τελικά και σοβαρό??

στην αρχή γέλασα(όπως και σεις υποθέτω :P)..μετά όμως σκέφτηκα ότι το ακούμε 

με διαφορετικό τρόπο πάντα και παντού αυτό..

τι στο καλό ρε παιδιά? 

είναι πραγματικότητα τελικά??

είναι τόσο δύσκολο να καταλάβει ένας άντρας

μια γυναίκα και  να την κάνει ευτυχισμένη?

Kυριακή σήμερα...

..και είναι από εκείνες

τις Κυριακές που κάθεσαι,

 και κάθεσαι και γεμίζεις με ένα σωρό 

άχρηστες σκέψεις το ήδη γεμάτο μυαλουδάκι...

είναι βέβαια που δεν βοηθάει και ο καιρός,έφυγε το

καλοκαιράκι και μια βροχή έκανε τα πάντα να φαίνοντε

"κρύα" και στενάχωρα....

..δεν είναι όμως.. όχι δεν είναι..ο ήχος που

βγάζουν οι στάλες είναι όμορφος και κάποτε ιδιαίτερα 

ευχάριστος....

..λίγη μουσικούλα λοιπόν καιαιαιαιαι...να είστε όλοι

καλά και να περνάτε καλά...

τα μάκια μου σε όλους!!!!

I'm sitting here in the boring room
It's just another rainy Sunday afternoon
I'm wasting my time I got nothing to do
I'm hanging around I'm a-waiting for you
But nothing ever happens - and I wonder

And all that I can see
is just a yellow Lemon tree.............

Slowly the day breaks apart in our hands...

Και να που ήρθε η στιγμή να

πω ότι ναι είναι ώρα για ξεκούραση...είναι ώρα για λίγη "διακοπή" ή διακοπές(όπως συνηθίζεται να λέμε)

από εκεί που κάθε μέρα και όλη μέρα τρως όλο τον χρόνο σου..

και το κακό είναι ότι δεν αντιλαμβάνεσαι το πέρασμα του χρόνου..

και όταν αυτό συμβαίνει,κάποιες λίγες και αστραπιαίες στιγμές

μένεις κάπως μετέωρη και κάπως σε μια περίεργη κατάσταση και διάθεση..

άτιμος "χρόνος"..δεν υπολογίζει ό,τι μας λείπει...φεύγει τόσο γρήγορα,τόσο βιαστικά

που ούτε καν το όνομα του προλαβαίνουμε να πούμε...

any way...

ποτέ δεν θα είναι αρκετός μου φαίνεται για να κάνουμε όλα όσα θέλουμε..

οπότε ας επωφεληθούμε αυτόν που έχουμε...

ελπίζω και εύχομαι να είστε όλοι καλά γιατί έχασα

επαφή με net τελευταία...

σας στέλνω την αγάπη μου,τα φιλιά μου

και να περνάτε καλά σε ότι και αν κάνετε!!!

το τραγούδι δικό σας!!!!!

 

Slowly the day breaks apart in our hands
And soft hallelujahs flow in from the church
The one on the corner you said frightened you
It was too dark and too large to find your soul in

Something was bound to go right sometime today
All these broken pieces fit together to make a perfect picture of us
It got cold and then dark so suddenly and rained
It rained so hard the two of us were the only thing
That we could see for miles and miles

And in the middle of the flood I felt my worth
When you held onto me like I was your little life raft
Please know that you were mine as well
Drops of water hit the ground like God's own tears
And spread out into shapes like
Salad bowls and basins and buckets for bailing out the flood

As motionless cars rust on driveways and curbs
You take off your raincoat and stretch out your arms
We both laugh out loud and surrender to it
The sheer force of sky and the cold magnet Earth

Something was bound to go right sometime today
All these broken pieces fit together to make a perfect picture of us
It got cold and then dark so suddenly and rained
It rained so hard the two of us were the only thing
That we could see for miles and miles

And in the middle of the flood I felt my worth
When you held onto me like I was your little life raft
Please know that you were mine as well
Drops of water hit the ground like God's own tears
And spread out into shapes like
Salad bowls and basins and buckets for bailing out the flood

τα λέμεεε...μάκιααα!!!

Είναι από τις στιγμές

που ότι πιο φαρμακερό υπάρχει  στον κόσμο  το έχεις 

μέσα σου...

δηλητήριο για τον ίδιο σου τον 

εαυτό...

τι ψεύτικοι κόσμοι Θεέ μου .......

Λοιποοοόν..

σήμερα θα σας αφιερώσω αυτό...

"Πόσο βαθύ κι ασήμαντο συνάμα,
της Ζωής και της Τέχνης σου το δράμα,
σ' ένα παιχνίδι μάταιο και γελοίο,
του Νου σου να σκορπάς το μεγαλείο!
Μέρα-νύχτα να παίζεις με τις λέξεις,
πως, πρέπει, μεταξύ τους, να τις πλέξεις
και πως, μαζί, να σμίξεις κάποιους ήχους,
ώστε να κλείσεις το όνειρο σε στίχους!
Πόσος κόπος και πόνος κι αγωνία,
να πλάσεις από τη θλίψη σου αρμονία

και να το πλάσεις μ' όλους σου τους τρόπους,
για να το ξαναδώσεις στους ανθρώπους!
Μήτε κι αληθινό που ξέρω πράμα
πιο θλιβερό, απ' του πόνου σου το δράμα,

του Πόνου αυτού, που στέργει για κλουβί του,
το χώρο ενός ανθρώπινου αλφαβήτου!

Κι αφού, σαν τα μικρά παιδάκια, παίξεις,
τόσο καιρό, με ρίμες και με λέξεις

κι όλες σου τις ελπίδες αφανίσεις,
χαμένος, όλος, μέσ' στις αναμνήσεις,

μόλις φανούν οι πρώτες μαύρες τύψεις
κι έρθει η στιγμή να σκύψεις, να μη σκύψεις,

μα παίρνοντας μαζί το θησαυρό σου,
το Γολγοθά σου ανέβα και σταυρώσου!"

και έτσι γιατί:

με έναν ήλιο εκεί πάνω να καίει
εώς και τις "ψυχές" των ανθρώπων

το τιμόνι να σου θυμίζει ότι εκεί
πρέπει να'ναι στραμένη η απόλυτη προσοχή..

 κάτι "ήχους" να βουίζουν σ'ένα

τρισάθλιο,ταλαιπωρημένο και

γεμάτο σκέψεις μυαλό

ακριβώς αυτό ήρθε σαν "καταιγίδα"

και σαν τελευταία σκέψη....

και δεν είναι ότι δεν θες να ακούς

όπως έχω ξαναπεί,απλά θές κάτι

ξεχωριστό από κάτι "ξεχωριστό"...

έστω κάτι τόσο δα μικρό...να'ναι απλά

αυτό το όμορφο που κάποτε ήταν εκεί....

χμμμ..είπα κάποτε εε??

any way...

και το τραγούδι όλο δικό σας!!

Η ζωή είναι μια σταγόνα, ποιος χορταίνει όταν την πιει

Γίνεται όνειρο τη νύχτα, και καθρέφτης το πρωί

Η ζωή είναι ποτάμι που κυλάει με ορμή

Ποιος θα χτίσει ένα γεφύρι, ποιος θα σκύψει να λουστεί

Η ζωή είναι μια λέξη από χίλια μυστικά

Χίλιοι ναύτες που γυρεύουν μια γοργόνα στ' ανοιχτά

Η ζωή είναι ποτάμι

που κυλάει με ορμή...

πάντοτε μισοσυνειδητά ονειρεύομαστε
κάτι πιο απλό αλλά με πιο πολύ νόημα...

Καλά να περνάτε...πάντοτε..

Και ότι ήμουν έτοιμη να πω ότι
όχι,δεν τις μπορώ τις Δευτέρες..

δεν τις θέλω...
δεν την μπορώ την δουλειά Δευτεριάτικα..
είναι σαν να είμαι αλλά και να μην είμαι εκεί..
κάτι σαν αυτόματος αλλά μη υλικός διακτινισμός ένα πράμα!
(μα τι σας λέω πρωί-πρωί εε?)

αλλά τελικά είναι και κάποιες που
είναι όμορφες...ή τουλάχιστον γίνοντε όμορφες..
εκεί που δεν το περιμένεις..
έτσι ξαφνικά....
 για αλλού ξεκινάω και αλλού πάω..
και ευτυχώς όχι σαν το "παράπονο" της Αρβανιτάκη..


κάπως έτσι λοιπόν και η σημερινή...


πολύ πολύ καλημέρεεες λοιπόν σε όλους!!  και όπως
λέει το πολύ όμορφο τραγούδι του Kώστα.."..dream away don't wait for the night.....
 (πραγματικά μου έφτιαξε πολύ την διάθεση)

Mάκιααα!!!

You could be happy....

You could be happy and I won't know
But you weren't happy the day I watched you go

And all the things that I wished I had not said
Are played on lips 'till it's madness in my head

Is it too late to remind you how we were
But not our last days of silence, screaming, blur

Most of what I remember makes me sure
I should have stopped you from walking out the door

You could be happy, I hope you are
You made me happier than I'd been by far

Somehow everything I own smells of you
And for the tiniest moment it's all not true

Do the things that you always wanted to
Without me there to hold you back, don't think, just do

More than anything I want to see you go
Take a glorious bite out of the whole world...

Kαλό βράδυ...

Eίναι ζωή..

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί κάποιες μικρές,μικροσκοπικές στιγμές μας κάνουν να νιώθουμε τόσο όμορφα,τόσο μοναδικά όμορφα?

Σαν να μας έχουν χαρίσει τον κόσμο όλο.... 

.... και ενώ όλα μοιάζουν να είναι τόσο μονότονα,τόσο καθημερινά έρχεται ένα ΚΛΙΚ και αλλάζει το φόντο..

..και ταξιδεύεις.. ....

κάτι μικρές στιγμές!!!!!

..χτύπησε το τηλέφωνο και κλείνοντας ρίχνεις μια ματιά στη φωτογραφία που σου αποσπά την προσοχή κάθε μέρα....

.τι όμορφο είναι να κοιτάς και να ονειρεύεσαι!!! .. ..

ανοίγεις το ράδιο και στην ηρεμία της μουσικής ακούς το τραγούδι σου ,που το μοιράζεσαι πλέον,και αλλάζει όλο το μέσα σου...........

ανοίγεις το pc και ενώ έχεις να κάνεις τόσα βαρέτα πράγματα ξαφνικά ένα πμ σου αλλάζει την διάθεση.....

τι μεγαλείο να γεμίζεις σε μια τόση μικρή στιγμή τόοοοσα συναισθήματα!!! .. 

να ξέρεις ότι παντού και πάντα υπάρχει κάτι να σου θυμίζει πόσο όμορφα είναι να χαμογελάς χωρίς λόγο.... 

Τι υπέροχο είναι να έχουμε στον κόσμο έστω και ένα πρόσωπο που να μπορούμε να μιλήσουμε χωρίς επιφύλαξη και χωρίς ντροπή....

δεν θα πεθάνουμε ποτέ από μοναξιά...

τι σημαντικό είναι να του μιλάμε και να μας ακούει...κάποιος που δεν χρειάζεται να του κρυβόμαστε,κάποιος που να μπορούμε να του πούμε αυτό που αισθανόμαστε,κάποιος που θα ακούσει τα λάθη μας και θα μας πει<<δεν έχει σημασία ποιον έχεις πληγώσει αν έμαθες να μην ξαναπληγώνεις>>...<<δεν έχει σημασία τι λάθη έχεις κάνει αν δεν τα ξανακάνεις>>... ...και μεις να ζούμε..... 

και τι κι αν δεν είναι όλα όπως θέλουμε να είναι?

..ένα λουλούδι,μια "δροσιά",ένα τραγούδι,ένα χαμόγελο...

..να γελάς,να κλαις,να ψιθυρίζεις αλλά και να ξεφωνίζεις...

να κλείνεις τα μάτια αλλά να μην "σφραγίζεις" το στόμα..

εεε,δεν χάλασε και ο κόσμος,συμβαίνει καμιά φορά στους ανθρώπους,

να λένε,να λένε,να λένε και κάποτε να ακούνε..

,είναι ζωή..

κρατάμε τις θύμησες μας και προχωράμε...

καμιά φορά τρέχουμε κιόλας,πρέπει να προλάβουμε να φύγουμε..

μάκια πρίν την στροφή και γεια!!

τα λέμε πάλι....

(με αφορμή τον Μαϊο)

just say yeees......

Καλό και όμορφο βράδυ 

να έχετε όλοι σας!!

Παράξενη γλυκιά "φωνή"..

την ακούς κάθε που βρίσκεσαι μόνος..

 και ύστερα,ένα κύμα ηρεμίας απλώνεται στο σώμα σου..

μα πως να μπορείς να μεταμορφωθείς σε άνεμο?

 να μπορείς και συ να ψιθυρίσεις όλα

όσα δεν καταφέρνεις να ακούσεις 

στο "στρατόπεδο" αυτό που σε έχουν κλείσει ...

..υπάρχει μια γλώσσα πέρα

από όλες τις λέξεις του κόσμου..

και μεις δεν καταφέραμε ακόμα να την μάθουμε..

και χανόμαστε μέρα με την μέρα..

συνήθεια...?

τι κρίμα...

You're goin' down

Like a clown
You've been hangin' around
Wearin' sheades when the sun don't shine
Nothin' but a kid all burned out
Cursin' and screamin' under a cloud
Wearin' shades when the sun don't shine

If I close my eyes
When you go out tonight
Will you then talk to me?

 

 

 

 

Καλή βδομάδα (ελπίζω)

να έχουμε..

No ceiling....

 Comes the morning

When I can feel

That there's nothing left to be concealed

Moving on a scene surreal

No, my heart will never, will never be far from here

Sure as I am breathing

Sure as I'm sad

I'll keep this wisdom in my flesh

I leave here believing more than I had

And there's a reason I'll be, a reason I'll be back

As I walk the hemisphere

I got my wish to up and disappear

I've been wounded, I've been healed

Now for landing I've been, for landing I've been cleared

Sure as I am breathing

Sure as I'm sad

I'll keep this wisdom in my flesh

I leave here believing more than I had

This love has got no ceiling...............

" την εποχή αυτή της ζωής

όλα είναι ξεκάθαρα..

όλα γίνονται και οι άνθρωποι δε φοβούνται

να ονειρεύονται και να επιθυμούν

όλα όσα θέλουν να πραγματοποιήσουν στη ζωή τους..

όμως όσο περνά ο καιρός μια μυστική

δύναμη αρχίζει να προσπαθεί

ν'αποδείξει ότι είναι αδύνατο να πραγματοποιήσει

κανείς τον προσωπικό  μύθο του..."

καλό βράδυ να έχετε όλοι.

και....να επιδιώξετε να ζήσετε τον προσωπικό σας μύθο!!

(σε όλους όσους δεν πρόλαβαν ..........)

Αν..

Aν ήμουν ένα

πολύ ξεχωριστό δεντράκι

θα έκανα τα κλαδιά μου με τον άνεμο να χορεύουν....

Αν.....

Καλό απόγευμα..!

Aν ακούς....

 

Συλλαβίζω αρώματα σκιές
αν ακούς, ακούω κι αυτά που δε λες
φτάνει ένα φιλί σου προσευχή
να 'ρθει ο ήλιος για μια βόλτα στη γη....

 Συλλαβίζω ακόμα το ρυθμό
αν ακούς στις μουσικές σου πετώ
φτάνουν λίγα κάρβουνα ματιές
μια ζωή να προσκυνάω δυο στιγμές.............

Αν ακούς...(yt)

Καλό βράδυ...καλό ξημέρωμα...