Για

όλους..

 για εσάς..

για τους πολλούς

αλλά και για τους λίγους..

για όλους όσους μας λείψανε..

           Χρόνια Πολλά,Όμορφα,με Υγεία αλλά και με Ζωντάνια!!

Για άλλη μια φορά άναψαν τα φωτάκια..και είναι πολλά

και χρωματιστά!

..για άλλη μια φορά λοιπόν το φως είναι πιο δυνατό..

και για άλλη μια φορά ας μην είναι μόνο 

ένα απλό φως..

κι αν άναψε για λίγο ας μην σβήσει εντελώς..

..γιατί όλοι μας ξέρουμε πως είναι να έχουμε το "φως" στην ψυχή..

Καλό βράδυ....

Ποιος μπορεί να μας πει αυτό που 

κάνουμε αν είναι καλό ή κακό...

ποιος μπορεί να πει ποιο είναι το καλό και ποιο το κακό..

κι αν τελικά υπάρχει κάποιος,σκέφτεται άραγε όρθά,όπως έλεγε

και ο παππούς μου???

τώρα ασφαλώς,θα πούμε,ότι υπάρχουν και οι εναλλακτικές λύσεις και φυσικά οι λεγόμενες

βιώσιμες..

δηλαδή,κρατάς μια στάση αδιάφορη,ως προς όλα και όλους και

απλά πορεύεσαι..

κάπου,κάπου βέβαια ακούς ή μάλλον λες,ατενίζοντας ατάραχα το "βάθος",  ένα

"αν δεν συμβεί αυτό τι άλλο μπορεί να γίνει?"

 .."θα είναι καλό?"
και άντε περίμενε μετά..

μου φαίνεται τελικά ότι δεν πρέπει να αποφεύγουμε

τις αρνητικές,κακές καταστάσεις...μπορούν να μας

διδάξουν πολλά..

οπότε...κομμένη η μεταβολή..

κομμένες και οι πολλές προσδοκίες..

σκεφτήτε πως όταν πάψουμε να έχουμε ένα "κύμα"

προσδοκίες νιώθουμε ότι αυτά που χρειαζόμαστε είναι όλα εδώ..

..γιατί περνάει ο χρόνος,περνάνε και οι μήνες..και το μόνο που δεν αλλάζει είναι

η απόσταση..ανθρώπων και μη..

χμμ..εδώ μάλλον θα πω ότι ναι..τελικά

κανείς δεν ξέρει τι και ποιο είναι καλό ή κακό..

Καλό απόγευμα..

Άλλος ένας χρόνος λοιπόν...

Χμμμ..τελικά πάντα θα πρέπει να θυμόμαστε και να μην

ξεχνάμε ποτέ ότι η ζωή αγαπάει αυτούς που την

περιμένουν στην άκρη του δρόμου κρατώντας ένα ματσάκι όνειρα!!

..γιατί ναι..αυτός ο κόσμος φτιάχτηκε για μας..και ναι..είμαστε εδώ

για να τον γνωρίσουμε,να τον αγαπήσουμε..

..κι αν υπάρχουν κάποιοι που έχουν μέσα τους κάτι κακοφορμαρισμένες

ψυχές μην τους ακούσετε....δεν φτιάχτηκαν για 'δω..και το ξέρουν και οι ίδιοι..

απλά ξέμειναν εδώ και δεν λογαριάζουν όλους αυτούς που

προσπαθούν απεγνωσμένα να αγκαλιάσουν την ζωή...

όμως κάποιοι ξέφυγαν,και ναι......"το κάνανε.." αγκάλιασαν με πάθος την ζωή...δεν "φύγανε"..

ένας χρόνος..

και το χρώμα άρχισε να ξεθωριάζει..

δεν σβήνει όμως..όπως δεν σβήνουν όλα τα κακά στον κόσμο αυτό..

χμμ..ξέρετε?

υπάρχουν τόσοι άνθρωποι που περνούν

από αυτή την ζωή χωρίς καν να την αγγίξουν..

και χάνοντε..

γι'αυτούς μιλάω σήμερα..

..για όλους εκείνους,για όλα τα 

παιδιά που αφήνουν την τελευταία γλυκιά πνοή στον δρόμο..

Καλό βράδυ να έχετε όλοι...

Ο κόσμος που αλλάζει...

..η αλλαγή,μια "κίνηση" άλλοτε επιθυμητή και

άλλοτε όχι..

όχι όμως κάτι τρομακτικό,όχι κάτι φοβερά δύσκολο...

και δεν είναι ότι αν κάποιες το κάνεις κατ'ανάγκη φοβάσαι

για το αποτέλεσμα..απλά νιώθεις μια σχετική ανασφάλεια..

όταν όμως γίνεται γιατί το επιθυμείς,θέλεις και "απαιτείς" το 

καλύτερο...

..και όλοι "ΑΥΤΟΙ" τι κάνουνε??

αλλάζουν,αλλάζουν,αλλάζουν γιατί το θέλουν......σπέρνουν παντού

τον φόβο,γεμίζουν τις ψυχές των ανθρώπων με πόνο

και μετά στέκουν εκεί κάνοντας τους αδιάφορους...

 ...κι αν υπάρχουν γιατί,απλά,δεν υπάρχουν διότι....

Είναι και κάτι "δρόμοι" Θεέ μου,δύσβατοι,"κακοί""σκοτεινοί..γεμάτοι

παγίδες..

και εκεί στις άκρες,κάπου κοντά σε κάτι παράξενα σημεία,κάτι ματάκια μπλε..

τόσο όμορφα,τόσο γλυκά, μα γεμάτα πόνο..

και απορία,ωω ναι,απορία..και ξέρω γιατί,μα δεν ξέρω τι..

πως.....

                    και με ποιόν τρόπο...

.....................................

ζητήσαμε έναν κόσμο "όμορφο"

..και αντ'αυτού τι πήραμε??????

(σε όλα τα μικρά εκείνα χαμόγελα που βρίσκοντε 

"μπροστά μας,στον "δρόμο μας"...)

Wings on my back, i've got to fly away

I just can't wait till tomorrow

I've got to fly away

There i go.

seven angels...

Μια εικόνα είναι μια απάτη...

 

απλά...

για να σου δώσω πίσω,

αυτά που

σου χρωστάω...

Προσπαθούμε κάθε φορά 

να ταιριάξουμε τα κομμάτια του παζλ...αυτού που λέγεται ζωή..

..άλλοτε καταφέρνουμε να ενώσουμε με επιτυχία κάποια κομμάτια,

άλλοτε πάλι τα γυρνάμε από δω,τα γυρνάμε από κει,τα πάνω κάτω και τα κάτω

πάνω μααα,άδικος κόπος...κάτι δεν ταιριάζει..κάτι δεν κολλάει..

..λες και έχουν εξαφανιστεί κάποια κομμάτια ένα πράμα...

σαν να άνοιξε η γη και τα κατάπιε...

..συμβαίνει και αυτό...

όμως το παζλ συνεχίζεται...δεν σταματάει εκεί..υπάρχουν και άλλα

κομμάτια να βρούμε και να ενώσουμε..

θέληση,επιμονή,υπομονή και πολύ αγάπη χρειάζεται απλά..

Καλή μας συνέχεια..

...εξάλου..η γη δεν ανοίγει για να καταπιεί ανθρώπους...οι άνθρωποι

εσκεμένα εξαφανίζονται...

Καλό βράδυ να έχετε όλοι...

yeah, I know nobody knows

where it comes and where it goes

I know it's everybody's sin

you got to lose to know how to win...

Ξημέρωσε και βράδιασε για άλλη μια φορά..

χμμμ...τελικά αυτό είναι το μόνο μόνιμο και 

προγραμματισμένο που κάνουμε(οι περισσότεροι δλδ)

η ίδια διαδρομή..το ίδιο "μονοπάτι" και ένα ταξίδι με ένα στόχο...20' και η ταχύτητα σταθερή..

κι αν λέμε ότι καθορίζουμε εμείς τον χρόνο ουσιαστικά ο ρυθμός παραμένει ο ίδιος 

οπότε το αποτέλεσμα ένα και το αυτό...

ο σκοπός δε,πάντα ο ίδιος....

μια άσκηση..καθημερινή..

τώρα θα μου πείτε,εε μην καταντάς αυτή την άσκηση μαρτύριο,απόλαυσέ την ....

κάνε την διαφορετικά..όπως παράδειγμα λέμε "πάρτο αλλιωωωώς"... δες το διαφορετικά..

εκεί στο "αλλού"...στο παραπέρα..κάπου πιο δεξιά και ίσως μετά την στροφή..

 κάτι θ'αλλάξει..ναιαι...

ξέρετε??

δεν είναι δα και τόσο κακό να έχεις ατίθαση φαντασία...

ζεις την χαρά της αναζήτησης και αυτό μετατρέπεται σε ευχαρίστηση..

αν την "δολοφονήσεις" όμως,πάααει..ξόφλησες..

σταματάς να "τρέφεις" τα όνειρα σου και  "πεθαίνεις"...

οπότε....

κάθε μέρα..

κάτι καινούριο..

ανοίγεις το μυαλό σου για μια διαφορετική άποψη...

και..αι τίποτα άλλο έχει σημασία..

Πιο δυνατά η μουσική παρακαλωώ...

Life is ours, we live it our way

                                   All these words I don't just say
and nothing else matters....

  καλό σας βράδυ!!!

μάκιααα..πάντα..

Xμμμ...έχω ένα παράπονο..

κάπου εδώ παρακάτω..

"..Κάνε μια ευχή.

Ένας άντρας, έκανε τη συνηθισμένη του βόλτα περπατώντας στους δρόμους της Αθήνας λέγοντας την προσευχή του. Ξαφνικά λεει δυνατά: «Θεέ μου σε παρακαλώ, άσε με να σου κάνω μια ευχή!»
Τότε μονομιάς, οι ουρανοί σκοτεινιάζουν, σύννεφα απλώνονται από πάνω του και η φωνή του Θεού από το υπερπέραν ακούγεται να λεει: «Έπειδή ανέκαθεν προσπαθούσες και ήσουν πιστός σε εμένα με κάθε τρόπο, θα σου δώσω την ευκαιρία να κάνεις την ευχή σου.»
Κι ο τύπος λεει:  »Θέλω να φτιάξεις μια γέφυρα μέχρι την Πάρο, έτσι ώστε να πηγαίνω με το αμάξι μου όποια ώρα θελήσω».
Ο Κύριος του απαντάει:  'Το αίτημα σου είναι καθαρά τεχνοκρατικό. Φαντάσου τις δαπάνες ενός τέτοιου εγχειρήματος. Τα χιλιάδες στηρίγματα που θα χρειάζονταν και θα έφταναν τα βάθη του Αιγαίου! Το τσιμέντο και το ατσάλι που θα χρειαζόταν! Μπορώ να το κάνω, αλλά μου είναι δύσκολο να εκπληρώσω την επιθυμία σου για ένα ζήτημα τόσο πεζό. Μπορείς να σκεφτείς κάτι άλλο; Μια ευχή που θα με τιμούσε και θα με δόξαζε».
Ο άντρας σκεφτόταν για πολλή, πολλή ώρα.
Τελικά λέει:
«Θεέ μου, εύχομαι να μπορούσα να καταλάβω τις γυναίκες. Θέλω να ξέρω πώς νιώθουν μέσα τους, τι έχουν στο μυαλό τους όταν δεν μιλούν, γιατί κλαίνε, τι εννοούν όταν λένε 'όχι' και πώς μπορώ να κάνω μια γυναίκα αληθινά ευτυχισμένη».
Μετά από λίγα λεπτά ο Θεός του λέει: «Θέλεις δύο λωρίδες ή τέσσερις σ' εκείνη τη γέφυρα;» "

..μου ήρθε με mail από ένα φιλαράκι και 

φυσικά ως αστείο....αλλά μήπως τελικά και σοβαρό??

στην αρχή γέλασα(όπως και σεις υποθέτω :P)..μετά όμως σκέφτηκα ότι το ακούμε 

με διαφορετικό τρόπο πάντα και παντού αυτό..

τι στο καλό ρε παιδιά? 

είναι πραγματικότητα τελικά??

είναι τόσο δύσκολο να καταλάβει ένας άντρας

μια γυναίκα και  να την κάνει ευτυχισμένη?

Kυριακή σήμερα...

..και είναι από εκείνες

τις Κυριακές που κάθεσαι,

 και κάθεσαι και γεμίζεις με ένα σωρό 

άχρηστες σκέψεις το ήδη γεμάτο μυαλουδάκι...

είναι βέβαια που δεν βοηθάει και ο καιρός,έφυγε το

καλοκαιράκι και μια βροχή έκανε τα πάντα να φαίνοντε

"κρύα" και στενάχωρα....

..δεν είναι όμως.. όχι δεν είναι..ο ήχος που

βγάζουν οι στάλες είναι όμορφος και κάποτε ιδιαίτερα 

ευχάριστος....

..λίγη μουσικούλα λοιπόν καιαιαιαιαι...να είστε όλοι

καλά και να περνάτε καλά...

τα μάκια μου σε όλους!!!!

I'm sitting here in the boring room
It's just another rainy Sunday afternoon
I'm wasting my time I got nothing to do
I'm hanging around I'm a-waiting for you
But nothing ever happens - and I wonder

And all that I can see
is just a yellow Lemon tree.............

Slowly the day breaks apart in our hands...

Και να που ήρθε η στιγμή να

πω ότι ναι είναι ώρα για ξεκούραση...είναι ώρα για λίγη "διακοπή" ή διακοπές(όπως συνηθίζεται να λέμε)

από εκεί που κάθε μέρα και όλη μέρα τρως όλο τον χρόνο σου..

και το κακό είναι ότι δεν αντιλαμβάνεσαι το πέρασμα του χρόνου..

και όταν αυτό συμβαίνει,κάποιες λίγες και αστραπιαίες στιγμές

μένεις κάπως μετέωρη και κάπως σε μια περίεργη κατάσταση και διάθεση..

άτιμος "χρόνος"..δεν υπολογίζει ό,τι μας λείπει...φεύγει τόσο γρήγορα,τόσο βιαστικά

που ούτε καν το όνομα του προλαβαίνουμε να πούμε...

any way...

ποτέ δεν θα είναι αρκετός μου φαίνεται για να κάνουμε όλα όσα θέλουμε..

οπότε ας επωφεληθούμε αυτόν που έχουμε...

ελπίζω και εύχομαι να είστε όλοι καλά γιατί έχασα

επαφή με net τελευταία...

σας στέλνω την αγάπη μου,τα φιλιά μου

και να περνάτε καλά σε ότι και αν κάνετε!!!

το τραγούδι δικό σας!!!!!

 

Slowly the day breaks apart in our hands
And soft hallelujahs flow in from the church
The one on the corner you said frightened you
It was too dark and too large to find your soul in

Something was bound to go right sometime today
All these broken pieces fit together to make a perfect picture of us
It got cold and then dark so suddenly and rained
It rained so hard the two of us were the only thing
That we could see for miles and miles

And in the middle of the flood I felt my worth
When you held onto me like I was your little life raft
Please know that you were mine as well
Drops of water hit the ground like God's own tears
And spread out into shapes like
Salad bowls and basins and buckets for bailing out the flood

As motionless cars rust on driveways and curbs
You take off your raincoat and stretch out your arms
We both laugh out loud and surrender to it
The sheer force of sky and the cold magnet Earth

Something was bound to go right sometime today
All these broken pieces fit together to make a perfect picture of us
It got cold and then dark so suddenly and rained
It rained so hard the two of us were the only thing
That we could see for miles and miles

And in the middle of the flood I felt my worth
When you held onto me like I was your little life raft
Please know that you were mine as well
Drops of water hit the ground like God's own tears
And spread out into shapes like
Salad bowls and basins and buckets for bailing out the flood

τα λέμεεε...μάκιααα!!!