Τι όμορφα θα ήταν να
έρχονται ξαφνικά στην ζωή μας

τα ωραία πράγματα...
..να μην χρειάζεται να σκέφτεσαι και να σκέφτεσαι
και να περιμένεις..
..να περιμένεις και να εύχεσαι..
να κοιτάς την πόρτα και όταν τελικά από
αγωνία και περιέργεια  την ανοίγεις να  βλέπεις
ανεμοστρόβιλους και κεραυνούς..


τι ωραία θα ήταν να μην ψάχνεις κάθε φορά
να βρεις τα όρια που έχεις βάλει από φόβο και μόνο μην τα ξεπεράσεις..
να υπάρχει και η άλλη "πόρτα".. να υπάρχουν και τα 
άλλα "περάσματα" ...αυτά που δεν χρειάζεται να είσαι τύφλα για

να τα δεις..


χμμ..όχι  ότι το τύφλα πειράζει δηλαδή..
έχει και τα καλά του..σε κάνει να χαμογελάς και να 
νομίζεις πως με ένα σάλτο και χωρίς "δίχτυ ασφαλείας" καταφέρνεις  το ακατόρθωτο!!
τι άλλο να πω.....?


μήπως για όλα αυτά φταίει η "άτιμη" συνήθεια?
αυτή η "αθόρυβη" καθημερινή και πληκτική συνήθεια??
μήπως???




όπως και  να 'χει εμείς ξανά και ξανά θα ακούμε
εκείνες τις όμορφες,"βραχνές" και πολύ γλυκές μελωδίες..
δεν είναι συνήθεια...
ποτέ δεν ήταν..



And it starts, sometime around midnight.
Or at least that’s when you lose yourself
for a minute or two.
As you stand, under the bar lights.
And the band plays some song
about forgetting yourself for a while.
And the piano’s this melancholy soundtrack to her smile.....






Είμαστε όλοι εδώ και  περάσαμε στον επόμενο χρόνο..
γι'αυτό λοιπόν εύχομαι
στο φιλαράκι μου τον Δημήτρη...
στην καλή μου Βίκυ..
στον αγαπημένο μου Ηλία..
στην μελωδία..
στην Χρυσάνθη..
στο Χριστινάκι..
στον ιππότη μας..
στην βροχούλα...
στην venus..
στον Σκρουτζάκο..
στην selcouth..
στον Σάββα..
στον απέναντι..
στην Αθηνά...
στην fotolabida...
στην Ηλι..
στην Αναζήτηση μου...
στην Σ'αγαπώ..
στην lockheart..
στην next day..
στην setty lepida..
στον s0t
στον προφήτη..
στην σιωπή...
στην αυρούλα..
και στον καλό μου Κώστα.......που ενώ λείπει είναι πάντα "εδώ"...


να είστε όλοι καλά,να περνάτε καλά και να 
χαμογελάτε..πάντοτε!!
σας στέλνω τα φιλιά μου και την αγάπη μου!!




(δεν θέλω να ξεχάσω κανέναν..ελπίζω

                      να μην το έκανα...)

Just my head and no-one Here I come, here I come.....

I'm hiding out in the sun
I'm getting everyone done
Just my head and no-one
Here I come, here I come, here I come.....






So you've been crawling through a maze
An alcohol lemon haze
I've been watching you for days
You've been out of sight, alright, alright


I'll take you somewhere you never knew you'd be
I'll give you something you never knew you'd feel
The only thing is everything is real tonight, tonight, tonight


Just call me the roller.....








...πως να παλέψεις με τα "τέρατα" ...??
και που να βρεις τόσες αντοχές...??

all i ever wanted...

Όλα αυτά που θέλω..

που θέλεις..

που θέλετε..

..θα ήθελα κάποια πράγματα να 

είναι ψέματα..

και να μην τρέμω όταν τα σκέφτομαι...

θα ήθελα να μένω άγρυπνη κάθε νύχτα..

να μην χάνω την μυρωδιά..

την εικόνα..

την λέξη..

..θα ήθελα να μπορώ να ακούω 

όλα αυτά που ποτέ δεν θα ειπωθούν...

I shudder when I think that I might

Not be here forever, forever, forever....

And I could tell you that you're all I ever Wanted,

Dear I could utter every word you'd ever

Hope to hear.

I shudder when I think that I might

Not be here forever, forever, forever.....

All I can think is that it must a kind of Rebellion,

To arm these fields like soldiers and Slay them....

Kαλό βράδυ να έχουμε όλοι...

Υπάρχουν και κάτι μέρες
που σε κάνουν να ξεχνάς την
πραγματικότητα.. ζεις αλλιώς,χαμογελάς
αλλιώς.. νιώθεις αλλιώς..


θυμάσαι..
χάνεσαι..
αισθάνεσαι..
            ζεις..!!




στις ωραιότερες μέρες της ζωής 
μας λοιπόν!!




χωρίς όρια..σε κάθε "στάση"..











Καλά να περνάτε όπου κι αν είστε!!






Καλό βράδυ..

Και δεν είναι ότι δεν σου φτάνει 
ο χρόνος..
Δεν είναι ότι κουράζεσαι..
Δεν είναι ότι λείπεις από πολλά..
Δεν είναι.....ότι "σκας" κάθε φορά... και θες να "φύγεις"..

...δεν είναι αυτά μόνο..


..είναι ότι υπάρχουν
κάποια πράγματα  που "φεύγουν" τόσο γρήγορα
που σχεδόν σε τρομάζουν...


και συ μένεις απλά να μη προλαβαίνεις
και να τα κοιτάξεις καν...


να ψιθυρίζεις ...όμως..
και να ακούς...


μια λέξη,μια μελωδία,έναν στίχο.......
έτσι όπως μπορείς,έτσι όπως θες και ότι εσύ θες...


..εγώ εδώ...:



It's the price I guess
For the lies I've told
That the truth it no longer thrills me


And why can't we laugh?
When it's all we have
Have we put these childish things away?
Have we lost the magic that we once had?


In the end
There's nothing more to life than love is there?
In the end
It's time for us to lose our weary minds


Will you dance with me?
Like we used to dance
And remember how to move together


You are the truth
And it all makes sense
I've waited here for you forever
I've waited here for you forever


We're lost 'til we learn how to ask
So please won't you please just ask......







Καλό βράδυ..πάντα...

Να πιάσεις την νύχτα από
τα μαλλιά και να την 
φιλήσεις δυνατά...

...και να το κάνεις

έτσι όπως δεν το έκανες ποτέ...

και να μην σκεφτείς..να

μην φοβηθείς τίποτα..

γιατί είναι όλα όσα

θέλεις εσύ να είναι..

καλό ξημέρωμα..

Μαθαίνω......???

Ένα μάθημα είναι η ζωή και

συ δεν το έμαθες ακόμα..


7ωρα, 8ωρα, 10ωρα και κάτι συγυρισμένα  
και απίστευτα 24ωρα.. και στο πρώτο
διάλειμμα πάει το μάθημα,
λες και κάποιος μπαίνει στο μυαλό σου
και στα κάνει άνω κάτω..
άντε να βγάλεις νόημα μετά..


και κάτι λέξεις όλο μπέρδεμα..


αρχή, συνάντηση, ευτυχία...(μεγάλη φθορά κατά την ανάγνωση..)


όνειρο, χαμόγελο, προσμονή...(η σκέψη φαντασιώνει και μετουσιώνει στιγμές..)


εφιάλτης, απουσία, περιθώριο...(μικρό,πολύ μικρό το ξέφωτο εκεί..)


αλυσίδα, ζωή μας, σκοποβολή,...(χμμμ..τοποθετείστε ψηλά τον στόχο σας..
στρέψτε την κάννη, σημαδέψτε και προσπαθήστε να τον πετύχετε..
κι αν πάλι δεν πετύχετε όλοι μη στεναχωριέστε..μπορεί τα σκάγια
να πέσουν κάτω αλλά θα ναι πιο ψηλά από αυτούς που έχουν χαμηλούς 
στόχους κ τους πετυχαίνουν.. μάθημα είναι και αυτό..)


κρίμα...(θεωρίες και θεωρίες και πάλι θεωρίες...και ένα "σύστημα"
όλο απάτη..)




κάτι παράξενες στιγμές..
..τελείωσε και το διάλειμμα και άντε
να μαζευτούμε μήπως τελικά και μάθουμε..
τι και πως???




..απαντήσεις δεν έχω αλλά ακούω αυτό..
είναι ο ήλιος που περνάει,
είναι η σιωπή που κυβερνάει,
είναι αυτή..
είναι η στιγμή...

..είναι ένας ήχος στο σκοτάδι,
η μοναξιά μετά απ' το χάδι...
                   είναι αυτή..
                   είναι μια στιγμή..


κι αν είναι γρήγορες σαν σφαίρες,
είναι μικρές,χαμένες μέρες
και όσες περνάν έχουν χαθεί,
ποτέ καμιά τους δε θα ξαναρθεί..






Καλό μας βράδυ...!

hands...

If I could tell the world just one thing
It would be that we're all OK
And not to worry 'cause worry is wasteful
And useless in times like these
I won't be made useless
I won't be idle with despair
I will gather myself around my faith
For light does the darkness most fear
My hands are small, I know
But they're not yours, they are my own

And I am never broken
Poverty stole your golden shoes
It didn't steal your laughter
And heartache came to visit me
But I knew it wasn't ever after
We'll fight, not out of spite
For someone must stand up for what's right
'Cause where there's a man who has no voice
There ours shall go singing
My hands are small I know


But they're not yours, they are my own
I am never broken
In the end only kindness matters
In the end only kindness matters
I will get down on my knees, and I will pray


My hands are small I know


But they're not yours, they are my own
And I am never broken
My hands are small I know


But they're not yours, they are my own
And I am never broken
We are never broken
We are God's eyes
God's hands
God's mind
We are God's eyes
God's hands
God's heart
We are God's eyes.....








είμαστε τόσο "λίγοι"...
μας λείπουν τόσο πολλά...


πως θα 'ναι άραγε αύριο????






Kαλό ξημέρωμα...

who i am...who i 'am not..

found God On the corner of First and Amistad Where the west Was all but won All alone Smoking his last cigarette I said “where you been” He said “ask anything” Where were you When everything was falling apart All my days Were spent by the telephone It never rang And all I needed was a call It never came To the corner of First and Amistad.... in the end everyone ends up alone losing her the only one who has ever know who i am who ian i'am not who i want to be no way to know how lost you will be next to me...

απλά, καλό απόγευμα...

Είναι να μην πάρεις φόρα σ'αυτή την ζωή τελικά..

τρέχεις από δω,τρέχεις από κει  παίρνεις ανάσα

καιαιαι όλο λες

θ'αντέξεις....

μα ναι,τι άλλο?

πότε εδώ και πότε εκεί

και πότε στο τίποτα...

Εμμμ...δεν είναι "όλα" εδώ για να σε ζεσταίνουν με τα "ζεστούλικα"

χνώτα τους..

 να  σκουπίζουν

επιμελώς τον ιδρώτα σου

και να σου κάνουν αέρα την ώρα της αγωνίας σου...

κι αν "πίστεψες" στην συνταγή αυτή..κόψτην

τώρα και πες ένα τραγουδάκι...

και μη φοβάσαι.. μην υποχωρήσεις..

απλά τραγούδησε..

χμμμ...αυτές οι άτιμες υποχωρήσεις

ξεκινούν  πάντα δισταχτικά,με μικρά

πολύ μικρά βηματάκια..

στην αρχή σου ξινοφαίνεται και όσο κι αν λες

θα μείνεις βράχος άλλο τόσο

σε παίρνει ο κατήφορος...

Πάμε λοιπόν και πάλι για

ένα ακόμη φθινόπωρο...

Όλοι μαζί..

Καλό μας-σας βράδυ..

Called Out In The Dark...

It's like we just can't help ourselves
'Cause we don't know how to back down
We were called out to the streets
We were called in to the towns

And how the heavens, they opened up
Like arms of dazzling gold
With our rain washed histories
Well they do not need to be told

Show me now, show me the arms aloft
Every eye trained on a different star
This magic
This drunken semaphore
And I

We are listening
And we're not blindThis is your life...

This is your time....




Κάθε μάτι εκπαιδεύεται σε ένα διαφορετικό αστέρι..
αυτό, είναι μαγεία...
αυτό είναι ζωή μας..
αυτό είναι ο χρόνος μας...


...όλοι εμείς
ακούμε
και δεν είμαστε τυφλοί...




Καλησπέρεεεες..

Πάμε και ερχόμαστε κάθε μέρα,στην ίδια "διαδρομή"
 και πολλές φορές
δεν ξέρουμε αν πραγματικά ο λόγος που το κάνουμε
είναι το ίδιο ιδιαίτερος με πριν...
χμμμ..
"..είναι μερικοί άνθρωποι που οι μέρες τους πάνε και έρχοντε
χωρίς ν'αφήσουν πίσω τους ένα σημάδι, μια μυρωδιά, έναν ήχο.."

 
Μιλάμε και ξαναμιλάμε και πολλές φορές λέμε
τα ίδια και τα ίδια....και αλήθεια,θυμόμαστε ότι
αυτά που είπαμε είναι μια επανάληψη?
ότι ξεχάσαμε πως η στιγμή που το πρωτοείπαμε ήταν ιδιαίτερη
και όχι όλες οι άλλες...
"..είναι μερικοί άνθρωποι που μαδάνε με μανία όποια λέξη βρούν
μπροστά τους,δεν υπολογίζουν.."


Ακούμε και ξανακούμε απορίες,ερωτήσεις ..και πάλι..και πάλι...
και παλεύουμε για τις
απαντήσεις..
ώσπου τελικά συνειδητοποιούμε ότι δεν χρειαζόμασταν την απάντηση ..


Και φυσικά υπάρχει και αυτό..
περπατάμε και περπατάμε και "τρέχουμε" για να φτάσουμε γρήγορα στον 
προορισμό μας..
και κει,στο τέλος του δρόμου,στην στροφή και λίγο πριν ...


αααχ,δεν έπρεπε να έρθω εδώ...τόσος δρόμος,τόσα "χιλιόμετρα" άδικα..
και..? 
γκρεμίζονται οι "προορισμοί" και μαζί με αυτούς και όλα τα άλλα...




..δεν είναι κακό να πάμε και να έρθουμε..
δεν είναι κακό να πούμε και να ξαναπούμε..
δεν είναι κακό να ακούμε και να ξανακούμε..
και
φυσικά δεν είναι κακό να περπατήσουμε και να γυρίσουμε πίσω..


ναι...αλλά δεν είναι και καλό..


και όσο θα περνάνε αυτά,όσο εμείς θα σκεφτόμαστε...?




..ξεχάσαμε να ανάψουμε το φως
και μας πήραν τα σκοτάδια... 
πάλι..








Καλησπέρεεες σας!!!