διαβαζουν μαζι μου....

Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

Για
όλους..
 για εσάς..
για τους πολλούς
αλλά και για τους λίγους..
για όλους όσους μας λείψανε..

           Χρόνια Πολλά,Όμορφα,με Υγεία αλλά και με Ζωντάνια!!




Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010

Για άλλη μια φορά άναψαν τα φωτάκια..και είναι πολλά
και χρωματιστά!
..για άλλη μια φορά λοιπόν το φως είναι πιο δυνατό..


και για άλλη μια φορά ας μην είναι μόνο 
ένα απλό φως..
κι αν άναψε για λίγο ας μην σβήσει εντελώς..


..γιατί όλοι μας ξέρουμε πως είναι να έχουμε το "φως" στην ψυχή..


Καλό βράδυ....

Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

Ποιος μπορεί να μας πει αυτό που 
κάνουμε αν είναι καλό ή κακό...
ποιος μπορεί να πει ποιο είναι το καλό και ποιο το κακό..
κι αν τελικά υπάρχει κάποιος,σκέφτεται άραγε όρθά,όπως έλεγε
και ο παππούς μου???

τώρα ασφαλώς,θα πούμε,ότι υπάρχουν και οι εναλλακτικές λύσεις και φυσικά οι λεγόμενες
βιώσιμες..
δηλαδή,κρατάς μια στάση αδιάφορη,ως προς όλα και όλους και
απλά πορεύεσαι..
κάπου,κάπου βέβαια ακούς ή μάλλον λες,ατενίζοντας ατάραχα το "βάθος",  ένα
"αν δεν συμβεί αυτό τι άλλο μπορεί να γίνει?"
 .."θα είναι καλό?"
και άντε περίμενε μετά..

μου φαίνεται τελικά ότι δεν πρέπει να αποφεύγουμε
τις αρνητικές,κακές καταστάσεις...μπορούν να μας
διδάξουν πολλά..
οπότε...κομμένη η μεταβολή..

κομμένες και οι πολλές προσδοκίες..

σκεφτήτε πως όταν πάψουμε να έχουμε ένα "κύμα"
προσδοκίες νιώθουμε ότι αυτά που χρειαζόμαστε είναι όλα εδώ..
..γιατί περνάει ο χρόνος,περνάνε και οι μήνες..και το μόνο που δεν αλλάζει είναι
η απόσταση..ανθρώπων και μη..




χμμ..εδώ μάλλον θα πω ότι ναι..τελικά
κανείς δεν ξέρει τι και ποιο είναι καλό ή κακό..


Καλό απόγευμα..

Κυριακή, 5 Δεκεμβρίου 2010

Άλλος ένας χρόνος λοιπόν...

Χμμμ..τελικά πάντα θα πρέπει να θυμόμαστε και να μην
ξεχνάμε ποτέ ότι η ζωή αγαπάει αυτούς που την
περιμένουν στην άκρη του δρόμου κρατώντας ένα ματσάκι όνειρα!!


..γιατί ναι..αυτός ο κόσμος φτιάχτηκε για μας..και ναι..είμαστε εδώ
για να τον γνωρίσουμε,να τον αγαπήσουμε..

..κι αν υπάρχουν κάποιοι που έχουν μέσα τους κάτι κακοφορμαρισμένες
ψυχές μην τους ακούσετε....δεν φτιάχτηκαν για 'δω..και το ξέρουν και οι ίδιοι..
απλά ξέμειναν εδώ και δεν λογαριάζουν όλους αυτούς που
προσπαθούν απεγνωσμένα να αγκαλιάσουν την ζωή...

όμως κάποιοι ξέφυγαν,και ναι......"το κάνανε.." αγκάλιασαν με πάθος την ζωή...δεν "φύγανε"..


ένας χρόνος..
και το χρώμα άρχισε να ξεθωριάζει..

δεν σβήνει όμως..όπως δεν σβήνουν όλα τα κακά στον κόσμο αυτό..


χμμ..ξέρετε?
υπάρχουν τόσοι άνθρωποι που περνούν
από αυτή την ζωή χωρίς καν να την αγγίξουν..
και χάνοντε..

γι'αυτούς μιλάω σήμερα..
..για όλους εκείνους,για όλα τα 
παιδιά που αφήνουν την τελευταία γλυκιά πνοή στον δρόμο..



Καλό βράδυ να έχετε όλοι...









Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

Ο κόσμος που αλλάζει...

..η αλλαγή,μια "κίνηση" άλλοτε επιθυμητή και
άλλοτε όχι..
όχι όμως κάτι τρομακτικό,όχι κάτι φοβερά δύσκολο...

και δεν είναι ότι αν κάποιες το κάνεις κατ'ανάγκη φοβάσαι
για το αποτέλεσμα..απλά νιώθεις μια σχετική ανασφάλεια..

όταν όμως γίνεται γιατί το επιθυμείς,θέλεις και "απαιτείς" το 
καλύτερο...

..και όλοι "ΑΥΤΟΙ" τι κάνουνε??
αλλάζουν,αλλάζουν,αλλάζουν γιατί το θέλουν......σπέρνουν παντού
τον φόβο,γεμίζουν τις ψυχές των ανθρώπων με πόνο
και μετά στέκουν εκεί κάνοντας τους αδιάφορους...

 ...κι αν υπάρχουν γιατί,απλά,δεν υπάρχουν διότι....

Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

Είναι και κάτι "δρόμοι" Θεέ μου,δύσβατοι,"κακοί""σκοτεινοί..γεμάτοι
παγίδες..
και εκεί στις άκρες,κάπου κοντά σε κάτι παράξενα σημεία,κάτι ματάκια μπλε..
τόσο όμορφα,τόσο γλυκά, μα γεμάτα πόνο..
και απορία,ωω ναι,απορία..και ξέρω γιατί,μα δεν ξέρω τι..

πως.....
                    και με ποιόν τρόπο...


.....................................

ζητήσαμε έναν κόσμο "όμορφο"

..και αντ'αυτού τι πήραμε??????

(σε όλα τα μικρά εκείνα χαμόγελα που βρίσκοντε 
"μπροστά μας,στον "δρόμο μας"...)



Wings on my back, i've got to fly away
I just can't wait till tomorrow
I've got to fly away
There i go.
seven angels...

Σάββατο, 13 Νοεμβρίου 2010

Μια εικόνα είναι μια απάτη...
απλά...

αυτά που

Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010

Προσπαθούμε κάθε φορά 
να ταιριάξουμε τα κομμάτια του παζλ...αυτού που λέγεται ζωή..
..άλλοτε καταφέρνουμε να ενώσουμε με επιτυχία κάποια κομμάτια,
άλλοτε πάλι τα γυρνάμε από δω,τα γυρνάμε από κει,τα πάνω κάτω και τα κάτω
πάνω μααα,άδικος κόπος...κάτι δεν ταιριάζει..κάτι δεν κολλάει..

..λες και έχουν εξαφανιστεί κάποια κομμάτια ένα πράμα...
σαν να άνοιξε η γη και τα κατάπιε...

..συμβαίνει και αυτό...

όμως το παζλ συνεχίζεται...δεν σταματάει εκεί..υπάρχουν και άλλα
κομμάτια να βρούμε και να ενώσουμε..


θέληση,επιμονή,υπομονή και πολύ αγάπη χρειάζεται απλά..

Καλή μας συνέχεια..


...εξάλου..η γη δεν ανοίγει για να καταπιεί ανθρώπους...οι άνθρωποι
εσκεμένα εξαφανίζονται...


Καλό βράδυ να έχετε όλοι...


yeah, I know nobody knows
where it comes and where it goes
I know it's everybody's sin
you got to lose to know how to win...



Δευτέρα, 1 Νοεμβρίου 2010

Ξημέρωσε και βράδιασε για άλλη μια φορά..

χμμμ...τελικά αυτό είναι το μόνο μόνιμο και 
προγραμματισμένο που κάνουμε(οι περισσότεροι δλδ)
η ίδια διαδρομή..το ίδιο "μονοπάτι" και ένα ταξίδι με ένα στόχο...20' και η ταχύτητα σταθερή..
κι αν λέμε ότι καθορίζουμε εμείς τον χρόνο ουσιαστικά ο ρυθμός παραμένει ο ίδιος 
οπότε το αποτέλεσμα ένα και το αυτό...
ο σκοπός δε,πάντα ο ίδιος....

μια άσκηση..καθημερινή..
τώρα θα μου πείτε,εε μην καταντάς αυτή την άσκηση μαρτύριο,απόλαυσέ την ....
κάνε την διαφορετικά..όπως παράδειγμα λέμε "πάρτο αλλιωωωώς"... δες το διαφορετικά..
εκεί στο "αλλού"...στο παραπέρα..κάπου πιο δεξιά και ίσως μετά την στροφή..
 κάτι θ'αλλάξει..ναιαι...

ξέρετε??

δεν είναι δα και τόσο κακό να έχεις ατίθαση φαντασία...
ζεις την χαρά της αναζήτησης και αυτό μετατρέπεται σε ευχαρίστηση..
αν την "δολοφονήσεις" όμως,πάααει..ξόφλησες..
σταματάς να "τρέφεις" τα όνειρα σου και  "πεθαίνεις"...
οπότε....

κάθε μέρα..
κάτι καινούριο..
ανοίγεις το μυαλό σου για μια διαφορετική άποψη...
και..αι τίποτα άλλο έχει σημασία..


Πιο δυνατά η μουσική παρακαλωώ...

Life is ours, we live it our way

                                   All these words I don't just say
and nothing else matters....

  καλό σας βράδυ!!!
μάκιααα..πάντα..

Πέμπτη, 14 Οκτωβρίου 2010

Xμμμ...έχω ένα παράπονο..

κάπου εδώ παρακάτω..


"..Κάνε μια ευχή.
Ένας άντρας, έκανε τη συνηθισμένη του βόλτα περπατώντας στους δρόμους της Αθήνας λέγοντας την προσευχή του. Ξαφνικά λεει δυνατά: «Θεέ μου σε παρακαλώ, άσε με να σου κάνω μια ευχή!»
Τότε μονομιάς, οι ουρανοί σκοτεινιάζουν, σύννεφα απλώνονται από πάνω του και η φωνή του Θεού από το υπερπέραν ακούγεται να λεει: «Έπειδή ανέκαθεν προσπαθούσες και ήσουν πιστός σε εμένα με κάθε τρόπο, θα σου δώσω την ευκαιρία να κάνεις την ευχή σου.»
Κι ο τύπος λεει:  »Θέλω να φτιάξεις μια γέφυρα μέχρι την Πάρο, έτσι ώστε να πηγαίνω με το αμάξι μου όποια ώρα θελήσω».
Ο Κύριος του απαντάει:  'Το αίτημα σου είναι καθαρά τεχνοκρατικό. Φαντάσου τις δαπάνες ενός τέτοιου εγχειρήματος. Τα χιλιάδες στηρίγματα που θα χρειάζονταν και θα έφταναν τα βάθη του Αιγαίου! Το τσιμέντο και το ατσάλι που θα χρειαζόταν! Μπορώ να το κάνω, αλλά μου είναι δύσκολο να εκπληρώσω την επιθυμία σου για ένα ζήτημα τόσο πεζό. Μπορείς να σκεφτείς κάτι άλλο; Μια ευχή που θα με τιμούσε και θα με δόξαζε».
Ο άντρας σκεφτόταν για πολλή, πολλή ώρα.
Τελικά λέει:
«Θεέ μου, εύχομαι να μπορούσα να καταλάβω τις γυναίκες. Θέλω να ξέρω πώς νιώθουν μέσα τους, τι έχουν στο μυαλό τους όταν δεν μιλούν, γιατί κλαίνε, τι εννοούν όταν λένε 'όχι' και πώς μπορώ να κάνω μια γυναίκα αληθινά ευτυχισμένη».
Μετά από λίγα λεπτά ο Θεός του λέει: «Θέλεις δύο λωρίδες ή τέσσερις σ' εκείνη τη γέφυρα;» "



..μου ήρθε με mail από ένα φιλαράκι και 
φυσικά ως αστείο....αλλά μήπως τελικά και σοβαρό??
στην αρχή γέλασα(όπως και σεις υποθέτω :P)..μετά όμως σκέφτηκα ότι το ακούμε 
με διαφορετικό τρόπο πάντα και παντού αυτό..
τι στο καλό ρε παιδιά? 
είναι πραγματικότητα τελικά??

είναι τόσο δύσκολο να καταλάβει ένας άντρας
μια γυναίκα και  να την κάνει ευτυχισμένη?







Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2010

Kυριακή σήμερα...

..και είναι από εκείνες
τις Κυριακές που κάθεσαι,
 και κάθεσαι και γεμίζεις με ένα σωρό 
άχρηστες σκέψεις το ήδη γεμάτο μυαλουδάκι...
είναι βέβαια που δεν βοηθάει και ο καιρός,έφυγε το
καλοκαιράκι και μια βροχή έκανε τα πάντα να φαίνοντε
"κρύα" και στενάχωρα....

..δεν είναι όμως.. όχι δεν είναι..ο ήχος που
βγάζουν οι στάλες είναι όμορφος και κάποτε ιδιαίτερα 
ευχάριστος....

..λίγη μουσικούλα λοιπόν καιαιαιαιαι...να είστε όλοι
καλά και να περνάτε καλά...
τα μάκια μου σε όλους!!!!



I'm sitting here in the boring room
It's just another rainy Sunday afternoon
I'm wasting my time I got nothing to do
I'm hanging around I'm a-waiting for you
But nothing ever happens - and I wonder
And all that I can see
is just a yellow Lemon tree.............


Τετάρτη, 18 Αυγούστου 2010

Slowly the day breaks apart in our hands...

Και να που ήρθε η στιγμή να
πω ότι ναι είναι ώρα για ξεκούραση...είναι ώρα για λίγη "διακοπή" ή διακοπές(όπως συνηθίζεται να λέμε)
από εκεί που κάθε μέρα και όλη μέρα τρως όλο τον χρόνο σου..
και το κακό είναι ότι δεν αντιλαμβάνεσαι το πέρασμα του χρόνου..
και όταν αυτό συμβαίνει,κάποιες λίγες και αστραπιαίες στιγμές
μένεις κάπως μετέωρη και κάπως σε μια περίεργη κατάσταση και διάθεση..
άτιμος "χρόνος"..δεν υπολογίζει ό,τι μας λείπει...φεύγει τόσο γρήγορα,τόσο βιαστικά
που ούτε καν το όνομα του προλαβαίνουμε να πούμε...

any way...
ποτέ δεν θα είναι αρκετός μου φαίνεται για να κάνουμε όλα όσα θέλουμε..
οπότε ας επωφεληθούμε αυτόν που έχουμε...

ελπίζω και εύχομαι να είστε όλοι καλά γιατί έχασα
επαφή με net τελευταία...
σας στέλνω την αγάπη μου,τα φιλιά μου
και να περνάτε καλά σε ότι και αν κάνετε!!!

το τραγούδι δικό σας!!!!!
 
Slowly the day breaks apart in our hands
And soft hallelujahs flow in from the church
The one on the corner you said frightened you
It was too dark and too large to find your soul in

Something was bound to go right sometime today
All these broken pieces fit together to make a perfect picture of us
It got cold and then dark so suddenly and rained
It rained so hard the two of us were the only thing
That we could see for miles and miles

And in the middle of the flood I felt my worth
When you held onto me like I was your little life raft
Please know that you were mine as well
Drops of water hit the ground like God's own tears
And spread out into shapes like
Salad bowls and basins and buckets for bailing out the flood

As motionless cars rust on driveways and curbs
You take off your raincoat and stretch out your arms
We both laugh out loud and surrender to it
The sheer force of sky and the cold magnet Earth

Something was bound to go right sometime today
All these broken pieces fit together to make a perfect picture of us
It got cold and then dark so suddenly and rained
It rained so hard the two of us were the only thing
That we could see for miles and miles

And in the middle of the flood I felt my worth
When you held onto me like I was your little life raft
Please know that you were mine as well
Drops of water hit the ground like God's own tears
And spread out into shapes like
Salad bowls and basins and buckets for bailing out the flood



τα λέμεεε...μάκιααα!!!

Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2010

Είναι από τις στιγμές
που ότι πιο φαρμακερό υπάρχει  στον κόσμο  το έχεις 
μέσα σου...
δηλητήριο για τον ίδιο σου τον 
εαυτό...







τι ψεύτικοι κόσμοι Θεέ μου .......

Πέμπτη, 17 Ιουνίου 2010

Λοιποοοόν..
σήμερα θα σας αφιερώσω αυτό...

"Πόσο βαθύ κι ασήμαντο συνάμα,
της Ζωής και της Τέχνης σου το δράμα,
σ' ένα παιχνίδι μάταιο και γελοίο,
του Νου σου να σκορπάς το μεγαλείο!
Μέρα-νύχτα να παίζεις με τις λέξεις,
πως, πρέπει, μεταξύ τους, να τις πλέξεις
και πως, μαζί, να σμίξεις κάποιους ήχους,
ώστε να κλείσεις το όνειρο σε στίχους!

Πόσος κόπος και πόνος κι αγωνία,
να πλάσεις από τη θλίψη σου αρμονία

και να το πλάσεις μ' όλους σου τους τρόπους,
για να το ξαναδώσεις στους ανθρώπους!
Μήτε κι αληθινό που ξέρω πράμα
πιο θλιβερό, απ' του πόνου σου το δράμα,

του Πόνου αυτού, που στέργει για κλουβί του,
το χώρο ενός ανθρώπινου αλφαβήτου!

Κι αφού, σαν τα μικρά παιδάκια, παίξεις,
τόσο καιρό, με ρίμες και με λέξεις

κι όλες σου τις ελπίδες αφανίσεις,
χαμένος, όλος, μέσ' στις αναμνήσεις,

μόλις φανούν οι πρώτες μαύρες τύψεις
κι έρθει η στιγμή να σκύψεις, να μη σκύψεις,

μα παίρνοντας μαζί το θησαυρό σου,
το Γολγοθά σου ανέβα και σταυρώσου!"







και έτσι γιατί:
με έναν ήλιο εκεί πάνω να καίει
εώς και τις "ψυχές" των ανθρώπων
το τιμόνι να σου θυμίζει ότι εκεί
πρέπει να'ναι στραμένη η απόλυτη προσοχή..
 κάτι "ήχους" να βουίζουν σ'ένα
τρισάθλιο,ταλαιπωρημένο και
γεμάτο σκέψεις μυαλό
ακριβώς αυτό ήρθε σαν "καταιγίδα"
και σαν τελευταία σκέψη....

και δεν είναι ότι δεν θες να ακούς
όπως έχω ξαναπεί,απλά θές κάτι
ξεχωριστό από κάτι "ξεχωριστό"...
έστω κάτι τόσο δα μικρό...να'ναι απλά
αυτό το όμορφο που κάποτε ήταν εκεί....

χμμμ..είπα κάποτε εε??

any way...


και το τραγούδι όλο δικό σας!!

Η ζωή είναι μια σταγόνα, ποιος χορταίνει όταν την πιει
Γίνεται όνειρο τη νύχτα, και καθρέφτης το πρωί

Η ζωή είναι ποτάμι που κυλάει με ορμή
Ποιος θα χτίσει ένα γεφύρι, ποιος θα σκύψει να λουστεί

Η ζωή είναι μια λέξη από χίλια μυστικά
Χίλιοι ναύτες που γυρεύουν μια γοργόνα στ' ανοιχτά

Η ζωή είναι ποτάμι
που κυλάει με ορμή...







πάντοτε μισοσυνειδητά ονειρεύομαστε
κάτι πιο απλό αλλά με πιο πολύ νόημα...
Καλά να περνάτε...πάντοτε..

Δευτέρα, 7 Ιουνίου 2010

Και ότι ήμουν έτοιμη να πω ότι
όχι,δεν τις μπορώ τις Δευτέρες..
δεν τις θέλω...
δεν την μπορώ την δουλειά Δευτεριάτικα..
είναι σαν να είμαι αλλά και να μην είμαι εκεί..
κάτι σαν αυτόματος αλλά μη υλικός διακτινισμός ένα πράμα!
(μα τι σας λέω πρωί-πρωί εε?)

αλλά τελικά είναι και κάποιες που
είναι όμορφες...ή τουλάχιστον γίνοντε όμορφες..
εκεί που δεν το περιμένεις..
έτσι ξαφνικά....
 για αλλού ξεκινάω και αλλού πάω..
και ευτυχώς όχι σαν το "παράπονο" της Αρβανιτάκη..


κάπως έτσι λοιπόν και η σημερινή...


πολύ πολύ καλημέρεεες λοιπόν σε όλους!!  και όπως
λέει το πολύ όμορφο τραγούδι του Kώστα.."..dream away don't wait for the night.....
 (πραγματικά μου έφτιαξε πολύ την διάθεση)

Mάκιααα!!!

Κυριακή, 30 Μαΐου 2010

You could be happy....




You could be happy and I won't know
But you weren't happy the day I watched you go

And all the things that I wished I had not said
Are played on lips 'till it's madness in my head

Is it too late to remind you how we were
But not our last days of silence, screaming, blur

Most of what I remember makes me sure
I should have stopped you from walking out the door

You could be happy, I hope you are
You made me happier than I'd been by far

Somehow everything I own smells of you
And for the tiniest moment it's all not true

Do the things that you always wanted to
Without me there to hold you back, don't think, just do

More than anything I want to see you go
Take a glorious bite out of the whole world...











Kαλό βράδυ...

Τετάρτη, 19 Μαΐου 2010

Eίναι ζωή..



Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί κάποιες μικρές,μικροσκοπικές στιγμές μας κάνουν να νιώθουμε τόσο όμορφα,τόσο μοναδικά όμορφα?
Σαν να μας έχουν χαρίσει τον κόσμο όλο.... 
.... και ενώ όλα μοιάζουν να είναι τόσο μονότονα,τόσο καθημερινά έρχεται ένα ΚΛΙΚ και αλλάζει το φόντο..
..και ταξιδεύεις.. ....

κάτι μικρές στιγμές!!!!!
..χτύπησε το τηλέφωνο και κλείνοντας ρίχνεις μια ματιά στη φωτογραφία που σου αποσπά την προσοχή κάθε μέρα....
.τι όμορφο είναι να κοιτάς και να ονειρεύεσαι!!! .. ..
ανοίγεις το ράδιο και στην ηρεμία της μουσικής ακούς το τραγούδι σου ,που το μοιράζεσαι πλέον,και αλλάζει όλο το μέσα σου...........
ανοίγεις το pc και ενώ έχεις να κάνεις τόσα βαρέτα πράγματα ξαφνικά ένα πμ σου αλλάζει την διάθεση.....
τι μεγαλείο να γεμίζεις σε μια τόση μικρή στιγμή τόοοοσα συναισθήματα!!! .. 
να ξέρεις ότι παντού και πάντα υπάρχει κάτι να σου θυμίζει πόσο όμορφα είναι να χαμογελάς χωρίς λόγο.... 

Τι υπέροχο είναι να έχουμε στον κόσμο έστω και ένα πρόσωπο που να μπορούμε να μιλήσουμε χωρίς επιφύλαξη και χωρίς ντροπή....
δεν θα πεθάνουμε ποτέ από μοναξιά...
τι σημαντικό είναι να του μιλάμε και να μας ακούει...κάποιος που δεν χρειάζεται να του κρυβόμαστε,κάποιος που να μπορούμε να του πούμε αυτό που αισθανόμαστε,κάποιος που θα ακούσει τα λάθη μας και θα μας πει<<δεν έχει σημασία ποιον έχεις πληγώσει αν έμαθες να μην ξαναπληγώνεις>>...<<δεν έχει σημασία τι λάθη έχεις κάνει αν δεν τα ξανακάνεις>>... ...και μεις να ζούμε..... 

και τι κι αν δεν είναι όλα όπως θέλουμε να είναι?
..ένα λουλούδι,μια "δροσιά",ένα τραγούδι,ένα χαμόγελο...
..να γελάς,να κλαις,να ψιθυρίζεις αλλά και να ξεφωνίζεις...
να κλείνεις τα μάτια αλλά να μην "σφραγίζεις" το στόμα..
εεε,δεν χάλασε και ο κόσμος,συμβαίνει καμιά φορά στους ανθρώπους,
να λένε,να λένε,να λένε και κάποτε να ακούνε..

,είναι ζωή..
κρατάμε τις θύμησες μας και προχωράμε...
καμιά φορά τρέχουμε κιόλας,πρέπει να προλάβουμε να φύγουμε..
μάκια πρίν την στροφή και γεια!!
τα λέμε πάλι....
(με αφορμή τον Μαϊο)

just say yeees......



Καλό και όμορφο βράδυ 
να έχετε όλοι σας!!


Δευτέρα, 10 Μαΐου 2010



Παράξενη γλυκιά "φωνή"..
την ακούς κάθε που βρίσκεσαι μόνος..
 και ύστερα,ένα κύμα ηρεμίας απλώνεται στο σώμα σου..

μα πως να μπορείς να μεταμορφωθείς σε άνεμο?
 να μπορείς και συ να ψιθυρίσεις όλα
όσα δεν καταφέρνεις να ακούσεις 
στο "στρατόπεδο" αυτό που σε έχουν κλείσει ...







..υπάρχει μια γλώσσα πέρα
από όλες τις λέξεις του κόσμου..
και μεις δεν καταφέραμε ακόμα να την μάθουμε..
και χανόμαστε μέρα με την μέρα..



συνήθεια...?
τι κρίμα...


You're goin' down
Like a clown
You've been hangin' around
Wearin' sheades when the sun don't shine
Nothin' but a kid all burned out
Cursin' and screamin' under a cloud
Wearin' shades when the sun don't shine

If I close my eyes

When you go out tonight
Will you then talk to me?
 
 
 
 

Καλή βδομάδα (ελπίζω)
να έχουμε..

Πέμπτη, 6 Μαΐου 2010

No ceiling....

 Comes the morning
When I can feel
That there's nothing left to be concealed
Moving on a scene surreal
No, my heart will never, will never be far from here

Sure as I am breathing
Sure as I'm sad
I'll keep this wisdom in my flesh
I leave here believing more than I had
And there's a reason I'll be, a reason I'll be back

As I walk the hemisphere
I got my wish to up and disappear
I've been wounded, I've been healed
Now for landing I've been, for landing I've been cleared



Sure as I am breathing
Sure as I'm sad
I'll keep this wisdom in my flesh
I leave here believing more than I had
This love has got no ceiling...............


" την εποχή αυτή της ζωής
όλα είναι ξεκάθαρα..

όλα γίνονται και οι άνθρωποι δε φοβούνται
να ονειρεύονται και να επιθυμούν
όλα όσα θέλουν να πραγματοποιήσουν στη ζωή τους..
όμως όσο περνά ο καιρός μια μυστική
δύναμη αρχίζει να προσπαθεί
ν'αποδείξει ότι είναι αδύνατο να πραγματοποιήσει
κανείς τον προσωπικό  μύθο του..."





καλό βράδυ να έχετε όλοι.
και....να επιδιώξετε να ζήσετε τον προσωπικό σας μύθο!!



(σε όλους όσους δεν πρόλαβαν ..........)

Τρίτη, 4 Μαΐου 2010

Αν..

Aν ήμουν ένα
πολύ ξεχωριστό δεντράκι
θα έκανα τα κλαδιά μου με τον άνεμο να χορεύουν....





Αν.....





Καλό απόγευμα..!

Τετάρτη, 14 Απριλίου 2010

Aν ακούς....




Συλλαβίζω αρώματα σκιές
αν ακούς, ακούω κι αυτά που δε λες
φτάνει ένα φιλί σου προσευχή
να 'ρθει ο ήλιος για μια βόλτα στη γη....


 Συλλαβίζω ακόμα το ρυθμό
αν ακούς στις μουσικές σου πετώ
φτάνουν λίγα κάρβουνα ματιές
μια ζωή να προσκυνάω δυο στιγμές.............







Καλό βράδυ...καλό ξημέρωμα...


Τετάρτη, 7 Απριλίου 2010

Run....

I'll sing it one last time for you
Then we really have to go
You've been the only thing that's right
In all I've done

And I can barely look at you
But every single time I do
I know we'll make it anywhere
Only for sure

Light up, light up
As if you have a choice
Even if you cannot hear my voice
I'll be right beside you dear

Louder louder
And we'll run for our lives
I can hardly speak I understand
Why you can't raise your voice to say

To think I might not see those eyes
Makes it so hard not to cry
And as we say our long goodbye
I nearly do
Light up, light up
As if you have a choice
Even if you cannot hear my voice
I'll be right beside you dear

Louder, Louder
And we'll run for our lives
I can hardly speak I understand
Why can't you raise your voice to say

Slower, slower
We don't have time for that
All I want is to find an easier way
To get out of our little heads

Have heart my dear
We're bound to be afraid
Even if it's just for a few days
Making up for all this mess..




because...
even if you cannot hear my voice
I'll be right beside you dear...
 





Nα ξέρεις και να μην ξέρεις..
να βλέπεις και να μην βλέπεις..
να διαισθάνεσαι και να μην διαισθάνεσαι..
να εύχεσαι και να θες..
να θες να μην εύχεσαι..
να γελάς..
να κλαις..
να είσαι εσύ και να μην είσαι...
αλλά κι αν δεν είσαι???

Ας ακούσουμε καλύτερα το τραγούδι 
γιατί πάλι νύχτωσε..και είναι
όμορφο το φώς που βλέπεις
στο σκοτάδι..



Kαλό σας βράδυ...

Κυριακή, 28 Μαρτίου 2010





Υπάρχουν και μερικά Σαββατοκύριακα
που περνάς απίστευτα ωραία!!
..που αφήνεις 'μακριά" κάθε είδους
κακιά σκέψη και ζεις την στιγμή..
έτσι όπως έρχεται..
.. νιώθεις...και γεμίζεις με απίστευτα
συναισθήματα..
και είναι εκείνο το άρωμα που το
νιώθεις να σε διαπερνά..να μένει εκεί
για να ξανάρθει την στιγμή που θα το 
χρειάζεσαι..

(το παρόν post προφανώς μου το αφιερώνω...)




 and...
let the music play...!!


(αλλά το τραγούδι το αφιερώνω στον καλό μου Kosta!!)


Mάκια και καλό "υπόλοιπο" Κυριακής!!!

Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2010



Υπάρχουν και στιγμές που
ξέρεις ότι
δεν χρειάζεται και
πολύς κόπος
για να καταλάβεις...

δεν χρειάζεται να "σκοτώνεσαι"
για να δεις αυτό που είναι 
"μπροστά" σου...

"..δεν χρειάζεται να ανεβείς στο
βουνό για να δεις την κοιλάδα,όλα όσα
είναι να δεις είναι εδώ και βρίσκοντε
σε μια και μόνο λέξη..


ησυχία...."




Καλό ξημέρωμα....



Παρασκευή, 19 Μαρτίου 2010

Θυμήθηκα σήμερα κάτι όμορφα
Σαββατοκύριακα...
Κάτι όμορφες μέρες που παίρναμε τα  βουνά..

που τρέχαμε και σκαρφαλώναμε στα δέντρα..
χμμ,στόχος(πάντοτε) το ψηλότερο κλαδί..
και να σου τα χαμόγελα και τα γέλια μέχρι δακρύων!!

βέβαια δεν ήταν πάντα όλα χαρούμενα γιατί πέφταμε
σπάναμε τα μούτρα μας και γεμίζαμε πληγές....

δεν μας πείραζε όμως γιατί το επόμενο Σαββατοκύριακο
τρέχαμε πάλι εκεί!!

και τώρα??

δεν χρειάζεται καν να "ξενητευτείς" στα "άγρια"
βουνά
για να γεμίσεις πληγές..
 
δεν χρειάζεται καν κλαδί για να φας τα μούτρα σου

και δεν χρειάζεται καν να περιμένεις Σαββατοκύριακο για να τα
ζήσεις...έρχοντε κάθε μέρα...
κάτι σαν έκπληξη ένα πράμα.

Any way...
that is to come we come...


με κόκκινο βαθύ..(yt)
καιαι....καλό σας Σαββατοκύριακο!!!

Πέμπτη, 18 Μαρτίου 2010

Ποιός είπαμε είναι ο δυνατός??


...αυτός που μέσα στο χαλασμό, με παγωμένα χέρια, μαζεύει εξηγήσεις...



αυτός που χάνεται στη νύχτα... κι ας φοβάται το σκοτάδι.....



...αυτός που σκοντάφτει,γονατίζει,γεμίζει πληγές ....όμως χαμογελάει και

περιμένει στη γωνιά του δρόμου τη ζωή, κρατώντας ένα ματσάκι όνειρα...

αυτός είναι ο δυνατός...





.ίσως τελικά να μην υπάρχουν απαντήσεις σε όλες τις ερωτήσεις...

...υπάρχουν όμως στα ερωτήματα που δημιουργούμε "εμείς"..

..η αποφυγή είναι σφάλμα...

...για όλα αυτά λοιπόν που περνάμε...
για όλα όσα δεν μπορούμε να ακούμε..
για όλα όσα μας  έδωσαν  χαρά.
.για όλα όσα μας πλήγωσαν..
για όλα όσα έχουν μείνει μέσα μας και μας κατευθύνουν..

. .για όλα όσα δεν είμαστε έτοιμοι να πάρουμε..
για όλα όσα ήρθαν και έφυγαν.

..για όλα όσα θα έρθουν και θα μείνουν...

...για όλα αυτά είμαστε εκεί..


το μυστικό δεν είναι να μην πληγώνουμε...αλλά να μην πληγώνουμε με τον ίδιο τρόπο....
(λέω και ξαναλέω..)

 

 

Barry White - Just the Way you Are

Καλό σας βράδυ...

Δευτέρα, 15 Μαρτίου 2010

Somewhere a Clock is Ticking.....

I've got this feeling that there's something that I missed
I could do most anything to you...
Don't you breathe
Something happened, that I never understood
You can't leave
Every second, dripping off my fingertips
Wage your war
Another soldier, says he's not afraid to die
Well I am scared
In slow motion, the blast is beautiful
Doors slam shut
A clock is ticking, but it's hidden far away
Safe and sound.....
 
 
 
 
 
 
I've got this feeling..................always...
when it is always a little too ...... and when it is too is forever...

strange thing time ..





Με ένα τραγούδι παρέα..
Άλλη μια βδομάδα....
 άλλη μια Δευτέρα...

χμμ...
χάθηκε και ο χιονιάς....και ήρθαν άλλα.. 
ακατανόητα..
ανοιχτόχρωμα μα "θαμπά"...




σας στέλνω τα φιλιά μου...

Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2010

Oνειρεύτικα ένα όνειρο...



Ένα"όνειρο" που βρισκόταν στις "ματιές" όλων
μα  δεν το έβλεπε κανείς....


Καλό ξημέρωμα...





and....
Oh God I’d love to fly…...
in dreams .. in moments ... in hope
 

Παρασκευή, 5 Μαρτίου 2010

I'm here, tonight...l

Did I talk in my sleep, no
Hey, did I wake to find you cry, by my side
We'll never said that it would be easy
Just that the way love grows, we have to go to.

Oh well, hunny you, tonight
I'm here, tonight
Oh no, fall like a star
Oh in time, you and I, we'll shine

Oh now, hold your hand on running water
and now, wipe the black out of the blonde
Well now your head falls down on me
And your beauty is as pure as tears.

Oh well, hunny you, tonight
I'm here, tonight
Oh no, fall like a star
Oh in time, you and I, we'll shine.

Oh, hunny you, tonight
I'm here, tonight
I'm here, tonight
Oh no, fall like a star
Oh in time, you and I, we'll shine.....



 always..be a good night ....


Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2010

.......κάνω το αχ να ξεχαστώ........

Πόση στεναχώρια μπορεί να αντέξει μια ψυχή?

πόση πίκρα?



πόση απογοήτευση??

γιατί όλες οι καλές στιγμές χάνοντε στην παρουσία
μιας κακής?





και γιατί υπάρχει τόση πολύ κακία γύρω μας?
από που προέρχεται? 
γιατί επιμένουν να πληγώνουν κάποιοι?


γιατί κανείς δεν βλέπει το καλό?








και αυτός ο κόμπος στον λαιμό δεν λέει να φύγει....


Καλό "ταξίδι" να κάνετε όλοι σας και 
να μην ξεχνάτε  ότι αγαπάτε.....

Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2010

όσο αγαπάω μένω πίσω...








κι όλο μ' αφήνεις να σ' αφήσω...





...........................κι όλο μ' αφήνεις να σ' αφήσω...






Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2010


Χαλαραααααά.....











Γίνεται άραγε αυτό???
και αν γίνεται πως διατηρήται???


Εμμμ,είναι και αυτός ο καιρός που δεν βοηθάει...

αν,λέω αν,έριχνε λίγο περισσότερο χιόνι
θα "άσπριζαν"¨τα πάντα
και ίσως όοοολα τότε
να ήταν πιο
χαλαρααααά.......(λέω  εγώ τώρα, αλλά δεν ξέρω αν το πιστεύω)...




Καλό βράδυ θα σας πω... τα υπόλοιπα κοιτώντας τον ουρανό.....



Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2010

Aς είναι καλή η χρονιά....

(Να 'μαι και γωωω..)
Καλή χρονιά δεν είπαμε εεεε???

λοιποοοόν...
Καλή χρονιά σε όλους...να έχετε πολύ υγεία,
αγάπη,ευτυχία.....επιτυχία..

να είστε υπομονετικοί...

να δίνετε κι ας μην παίρνετε..(συμβαίνει πολλές φορές..και δεν πειράζει..)

να έχετε τον νου σας σε ότι είναι "εκεί"
και σε ότι λείπει ..την καρδιά σας....

να τολμάτε...

να ρισκάρετε...

                                                               να είστε "ζωντανοί"..

να αγαπάτε....με όλη σας την ψυχή...


χμμ..να μην κοιτάτε συνέχεια το ρολόι σας..

να ζείτε την κάθε στιγμή...


και ό,τι έχετε σκεφτεί και ονειρευτεί...να μην χαθεί..



να ακούτε πολύ μουσική!!!


να  είστε αισιόδοξοι...(δύσκολο,αλλαααά θα το προσπαθήσουμε στο μέγιστο)

και....αι να είστε όλοι εδώ!!!
(ας μην πω και αλλά "να"...αρχή είναι ακόμα... :ρ )


"ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΧΡΟΝΙΑ"
και σας στέλνω
ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ!!!

p.s.( annafrank
       Νικόλα

        ΣΑΝ  (καλώς ήρθες κιόλας!!)

        inMUSIClost
Καλή σας χρονιά,πρώτη φορά απείχα (διαδυκτιακά)
τόσο πολύ και δεν απάντησα στο σχόλια σας..
να είστε καλά!!! Φιλιααά πολλααά!!!)