διαβαζουν μαζι μου....

Παρασκευή, 16 Φεβρουαρίου 2018

Rise up and take the power back, it's time that... Vol2

Λοιποοοοόν.. 
Απόψε θυμήθηκα την γνωστή και μη εξαιρετέα ατάκα της γιαγιάς, της μαμάς, του μπαμπά, της φίλης, του φίλου.... 
"κούνια που σε κούναγε".. 

Και φυσικά δεν μιλάω για την γνωστή κούνια. 
Αυτή που τρέχαμε στην παιδική χαρά να πιάσουμε πρώτοι.. που κουνιόμασταν με τις ώρες προσπαθώντας να φτάσουμε οσο πιο ψηλά μπορούμε.. που άλλοτε παίρνοντας φόρα για ψηλά βρισκόμασταν κάτω με πόδια και χέρια χτυπημενα και ματωμένα..
 με έναν πόνο όμως που τον ξεχνούσαμε αμέσως μόλις ερχοταν η σειρά μας να ξανανεβούμε.. 
Οχι... Δεν μιλάω γι'αυτή.. 

Για την άλλη λέω.. 
Αυτή,  που είναι άνετη και απαλή σαν χάδι, που έχουμε βολευτεί καλά,που είναι κατά δική μας και θα μας κουνάει όσο θέλουμε.. Θα μας ανεβάζει ψηλά, σε έναν άλλον "αερα" σε έναν άλλο ήλιο και πάνω απ'ολα θα μας προστατεύει από τις πτώσεις... 
Αυτή λέω.. 

Κούνια που μας κούναγε λοιπόν.. 
Όχι μόνο δεν είναι δική μας, αλλά και ίσως να είναι και η πιο ανασφαλής.. 
Πέφτεις εν όσο κουνιέσαι ήρεμα, αναλαφρα και με ένα mood ανατολής ηλίου.. 
Πέφτεις και το χτύπημα που αποκομίζεις δεν στο σώζει κανένας και τίποτα.. 
Ετσι...  Ξαφνικά.. 

Και μαζεύεις τα γελάκια σου, στρώνεις τα ρουχαλακια σου, σηκώνεις κεφάλι και σκέφτεσαι τι έλειπε απο την "κατασκευή". . Που έγινε λαθος.. 

 Καιιιι.. 
Δεν είναι ότι έπεσες.. 
Δεν είναι ότι χτύπησες.. 
Δεν είναι ότι νιώθεις τον πόνο όλου του κόσμου... 
Είναι ότι χάνεις την "παιδική σου χαρά".. 
Αυτή που έκανες χρόνια να την βρεις και που ήταν η ομορφότερη.. ήταν η καλύτερη... 

  Βολευτηκες??? 
Ξεβολέψου τωρα και πρόσεχε.. 
Δεν είσαι πια παιδί.. 
Μεγάλωσες.. 

"Έπεσες", "χτύπησες" και θα πονάς πολύ ..  

Αυτό όμως που δεν πρέπει να κάνεις ποτέ, είναι να μην πάψεις  να ψάχνεις την ωραιότερη και πιο ασφαλή "κούνια".. 


Καλό μας βράδυ.... 



Τετάρτη, 24 Ιανουαρίου 2018

Rise up and take the power back, it's time that...

Μερικές φορές οπου κ να πας οτι και να κανεις για να μην σκέφτεσαι, αυτα έρχονται πάλι.. Σου τσακιζουν την ψυχη μαμωτο.. Γιατι το εισπρατεις καθε ωρα κ στιγμή απο τα απλα κ καθημερινά που ειχες ως τώρα.. .

Που πηγαίνουν ο έρωτας και η αγάπη ρε συ όταν χάνονται??? 
Πως ειναι φυσιολογικό να σιγάσει για καποιον αυτό το ερωτικό πάθος που κ μόνο  μια φωτογραφία να αντικρυσεις, η ψυχή σου και το σωμα σου αναστωνεται ως τα βάθη της γης..?? 
Ο μόνος λογος που θα με έκανε να πιστέψω οτι επιτρέπουν οι ανθρωποι ν γινει αυτό, ειναι γιατι δεν ενιωσαν αληθινά..


Ξερεις κάτι Ναννη μου??
ο Μενέλαος Λουντεμης γράφει σε ενα βιβλίο του, για όσους εμαθαν να αγαπούν κ να μηδενιζουν εμποδια σε βάθος χρόνων,  κάτι, για να τους προστατέψει μαλλον? (δεν ξέρω..) 
 :"Η αγάπη είναι το φαρμάκι και το νέκταρ της ζωής μας. Αν θέλεις να πιεις, θα τα πιεις και τα ΔΥΟ μαζί. Ένα ένα δεν σ’ τα δίνουν."
Πίνεις λοιπόν το νεκταρ πρώτο και στο τέλος πινεις το φαρμάκι???
Μα αφού αγάπη και έρωτας είναι να νοιάζεσαι για τον άλλον όσο μακριά κι αν είναι, οσο εμπόδια κι αν εχεις..
Αγάπη και ερωτας είναι να θες τον άλλον
οχι για τα εξωτερικά του χαρίσματα
αλλά για τα εσωτερικά...
Αυτά τα οποία  ανακαλυψες με τον χρόνο, γελασες με αυτά, θυμωσες, ομως εφτασες στο σημείο να γίνουν το σημαντικότερο μέρος της ζωης σου,μέσα στην καθημερινότητα σου και εν μέσω μεγάλων προβλημάτων,να σου δινουν δυναμη κ ελπιδα για να πιστεψεις οτι θα ζεις και την επόμενη μέρα...
Αγαπη κ έρωτας ειναι αυτές οι μικρές χαιδευτικες λεξουλες που αντικαθιστουν το ονομα σου και οταν χάνονται νιώθεις την φυγή..
Ο ερωτας και η αγάπη απαιτουν χρόνο κ υπομονή.. .
ο έρωτας και η αγάπη πρέπει έρχονται για να σταματουν έναν πόνο κι όχι για να τον προκαλέσουν.. 😣
Οταν συμβαίνει ομως αυτό τοτε το φαρμακι που σου δόθηκε μπαίνει με τόση βια στο σωμα σου που σου κόβεται η ανασα.... 😣


Πόσες αναπνοες αραγε χρειάζονται ακομα για παψει να κυλάει αυτο το φαρμακι...???
ΆΞΙΟΙ και πάλι ΑΞΙΟΙ ΟΣΟΙ μπόρεσαν να αφήσουν τον "ερωτα" τους χωρις να νιωσουν πόνο, χωρίς
να πιουν φαρμακι κ να χαραμισουν αναπνοες..


(Εν αναμονή λοιπον, με ελπίδα, μιας καινούριας μέρας χωρις πόνο.. 😔)







Καλό σας βράδυ... 

Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016

Με αγάπη...

Να   κλείνεις τα μάτια και μέσα από την ψυχή σου
να βγάζεις αυτούς τους απίστευτους στίχους...



Όλη η μαγεία στην έκφραση...

   "..  you've built your wall so high
                            That no one could climb it,
                                      But I'm gonna try....."

Προσπάθεια...
Να προσπαθείς,μια ζωή..
Και κάθε που θα λές ,ως εδώ ήταν,εγκαταλείπω, να έρχεται η θέληση
για μια νέα,μια πιό "μεγάλη" προσπάθεια..!!

Και θα είναι αυτή η προσπάθεια...  αυτή που θα σου επιτρέψει να δεις
το όμορφο,το ιδανικό και προπαντώς να δεις το "μέσα" ....


"....Would you let me see beneath your beautiful?
Would you let me see beneath your perfect?
Take it off now, boy,
take it off now, boy
I wanna see inside...
Would you let me see beneath your beautiful tonight...??
     
                      "...tell me now.. do want to try..? "




Τα φιλιά μου και...
καλή μας ακρόαση!!


  

Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2016

Φθινοπωρινές "μπόρες" ...

Τόλμησε και αυτό το κακόμοιρο Φθινοπωράκι και άνοιξε τους ουρανούς του..!
Ο φόβος και ο τρόμος δεκάδων,εκατοντάδων ,μη σας πω και χιλιάδων, ανθρώπων.
Και να'σου το θλιμένο,στενάχωρο και κακομούτσουνο mood...
Γιατί βρε παιδιά??

Μια βροχούλα Του Θεού είναι..
Λίγο νεράκι καθάριο.. να ξεπλύνει κάτι ξεχασμένες παλιές "σκόνες"..
Και τα σύννεφα... Εεε, γίναν λιγάκι γκρίζα... Χρώμα είναι και αυτό!!
Λίγο πιο σκούρο,ντάξει, αλλά δεν θα κρατήσει μια ζωή..





Αλλάζουμε σκηνικά..

..όπως αλλάξαμε την Άνοιξη,όπως και το Καλοκαίρι...που τρέξαμε στην αμμουδιά και ήρθε επισκέπτης η βροχή!!
Είναι που μερικοί,ξέρετε,πάνε πακέτο με τον  βροχερό καιρό. Όπου αυτοί και η βροχή ένα πράμα..!
Δεν χαθήκαμε όμως..

Όπως δεν θα χαθούμε και τώρα..
Δεν πειράζει αν το χαμόγελο έχει άλλο σχήμα,κάπως σαν ανάποδο,ξέρετε τι..!
Θα στρώσει!!
Ούτε και πειράζει αν τα μάτια μας είναι σαν κρυολογημένου βραδύποδα..!
Θα ανοίξουν και αυτά!
Τις ψυχές μας να προσέχουμε.. Με μέτρο το γκρίζο χρώμα εδώ..
Γιατί αν κοιταχτούν στον καθρέφτη και τους αρέσει??
τότε φοβάμαι πως το χρώμα αυτό κινδυνεύει να μείνει για πολύ...
Δεν είναι κακό το γκρίζο,όχι,καθόλου, το είπαμε εξάλλου, απλά δεν είναι για πολύ..

Και εδώ που τα λέμε ,πολλά δεν είναι για πολύ,εκτός του καιρού..
..αλλά ποιός νοιάζεται?? 
Όλα για λίγο και όλα ..."ΑΛΛΟΥ"
   




        Καλησπερούδια!




My baby..
if ever hate me ..
 remember .. together we loved the rain...


Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Ευτυχία ή όχι?

Όταν βλέπεις ,λένε ,την ευτυχία απεναντί σου,την αρπάζεις,δεν
 την αφήνεις να φύγει.
Την κλείνεις καλά μέσα σου και την ασφαλίζεις ..



Εγώ τώρα θα ρωτήσω...

Και πως είναι αυτή η ευτυχία ρε παιδιά?
Πως θα καταλάβεις ποιά είναι?
Εχει κανένα χαρακτηριστικό που κάνει μπαααμ?
Κυκλοφορεί μόνη ή συνοδεύεται?

Είναι κατ'αποκλειστικά για έναν ή αντιστοιχεί σε πολλούς?
Κι αν είναι για πολλούς πως μοιράζεται?
Γιατί αν είναι να την μοιραστείς πρέπει να ξέρεις να "ζυγίζεις"..

Είναι ορατή στο μάτι ή θα πρέπει να χρησιμοποιήσεις φακό?
Γιατί εαν χρειάζεται φακός ,να ξέρουμε να κυκλοφορούμε με έναν παραμάσχαλα...

Κι αν φοράει μάσκα??
Τι γίνεται τότε?
Όχι, σκέψου δλδ να την βρεις και να είναι η αυγή ντυμένη στα ροζ και όταν την κλείσεις στην καρδιά σου να σου βγει η έκλειψη ηλίου και σελήνης μαζί...
Άιντες και μετά να εξηγήσεις ότι δεν έψαχνες την δυστυχία ...να την προσβάλεις και να γυρίσουν όλες οι κατάρες πάνω σου....!
 Αγχώθηκα...
Τρομερό...

Εεε και τώρα να σας πω κάτι?
..μια χαρά είμαστε και έτσι!
Ούτε φακούς να ψάχνουμε,ουτε ροζουλή αυγούλες, ούτε ζυγίσματα ούτε και καμιά μάσκα.

Ευτυχισμένοι είμαστε από μόνοι μας!!..
..και η ευτυχία είμαστε εμείς για μας!!
Είμαστε μοναδικοί, ορατοί,"ζυγισμένοι" και μάσκα φοράμε μόνο τις απόκριες!!

Εμμ,αυτή είναι η ΕΥΤΥΧΙΑ!!







              Καλό μας βράδυ!