Χμμμ...τελικά ίσως όλοι να έχουμε ένα "χρέος"..

ένα χρέος που  έρχεται και περιμένει να πληρωθεί..

..και να 'τανε μόνο αυτό,να 'τανε μόνο το "κεφάλαιο" πάει στο καλό..

είναι και τα "επιτόκια",αυτά που τα πας??

και όλο και αυξάνοντε και χάνουμε τους υπολογισμούς μας..

..μία σύγχυση και μέσα σε αυτήν όλοι μαζί,να μετράμε,να

ξαναμετράμε μήπως και στο τέλος έχουμε κάνει λάθος και το

"χρέος" ήταν μικρότερο από αυτό που νομίζαμε..

 και να ρωτάμε..

πως?

πότε?

γιατί?

υπάρχει λύση?

κι αν ναι,ποιά είναι?

τι πρέπει να κάνω?

μπορώ μόνη?(γιατί θέλω μόνη να το κάνω)

 θα τα καταφέρω?

θα ξεχρεώσω??

και,και,και....

είναι τόσο πολλές οι ερωτήσεις που μας απορροφούν

που στο τέλος ξεχνάμε να ζήσουμε τις απαντήσεις..

Βέβαια κάπου εκεί υπάρχουν και αυτοί που την σκαπουλάρουν(δεν πολυμοιάζει,αλλά φέρνει λίγο

σαν παραμύθι) χωρίς να πληρώσουν..χωρίς καν να δουν το μέγεθος του "χρέους"..

ζουν και περιφέροντε περήφανοι και χαμογελαστοί...

μέσα σε μια άγνωστη αίσθηση μέσα σε μια άγνωστη διαδρομή..

χαρά σε αυτούς λοιπόν που καταφέρνουν και στέκοντε μέσα 

στο παραμύθι τους..

για όλους  τους υπόλοιπους ??

απλά,η ζωή συνεχίζεται..δεν σταμάτησε ποτέ να μετρήσει

"ξεχρεωμένους" και μη....

Μερικές φορές και χωρίς να το επιδιώκεις,γυρίζεις πίσω

στα παλιά...στα περασμένα..

..γυρίζεις σε κάτι φοβερά μοναδικές στιγμές..

... όμορφες, οικογενειακές,

φιλικές,λίγο πιο 'κεί και με λίγο καρδιοχτύπι,με πολλά χαμόγελα

  και πάνω απ' όλα ευτυχισμένες..

εκεί,στα "τότε" που όλα ήταν έντονα διαφορετικά..

shiny happy people...

κάτι που θυμήθηκα..   και κάτι που θα σας το 

αφιερώσω..γυρίστε λιγάκι στα παλιά κι αν είναι

όμορφα μείνετε λιγάκι εκεί...

Καλό βράδυ να έχετε όλοι σας!!

 

Ξέρετε..? κάποτε,ίσως μικρή,πίστευα ότι
ποτέ μα ποτέ δεν θα αφήσω να πληγωθούν αυτοί που
αγαπάω....ήταν τότε που όλα ήταν μάλλον τόσο
"μικρά" τόσο απίστευτα αληθινά...


τώρα...?
ξέρετε..? ότι πολλές φορές ο πόνος των ανθρώπων
είναι μεγαλύτερος από την οργή του
Θέου??


Να είστε όλοι καλά όπου κι αν βρεθήτε..και να μην ξεχνάτε..
να αγαπάτε..
να μην φοβόσαστε..
να τολμάτε..

(ο πόνος δεν είχε ποτέ όρια...κι αν πιστέψαμε αυτό, γελαστήκαμε..)

Υπάρχουν πράγματα στη ζωή μας που δεν θα τα
ξαναδούμε..δεν θα είναι εκεί..θα φύγουν,θα πετάξουν
και θα χαθούν όπως όλα σε αυτή τη ζωή..

..το έχουμε ξαναπεί άλλωστε..η διαφορά τώρα είναι ότι

το βιώνουμε σε όλο του το μεγαλείο...

τελικά..

.χμμμ..ποτέ μου δεν μπόρεσα να μάθω τις

"όμορφες" λέξεις....

θα τα ξαναπούμε..μακράν ίσως..(ελπίζω δλδ..)

ως τότε απλά γειά σας....

Oh what are we doing

We are turning into dust

Playing house in the ruins of us

Running back through the fire

When there's nothing left to save

It's like chasing the very last train when it's too late.....

  

Για

όλους..

 για εσάς..

για τους πολλούς

αλλά και για τους λίγους..

για όλους όσους μας λείψανε..

           Χρόνια Πολλά,Όμορφα,με Υγεία αλλά και με Ζωντάνια!!

Για άλλη μια φορά άναψαν τα φωτάκια..και είναι πολλά

και χρωματιστά!

..για άλλη μια φορά λοιπόν το φως είναι πιο δυνατό..

και για άλλη μια φορά ας μην είναι μόνο 

ένα απλό φως..

κι αν άναψε για λίγο ας μην σβήσει εντελώς..

..γιατί όλοι μας ξέρουμε πως είναι να έχουμε το "φως" στην ψυχή..

Καλό βράδυ....

Ποιος μπορεί να μας πει αυτό που 

κάνουμε αν είναι καλό ή κακό...

ποιος μπορεί να πει ποιο είναι το καλό και ποιο το κακό..

κι αν τελικά υπάρχει κάποιος,σκέφτεται άραγε όρθά,όπως έλεγε

και ο παππούς μου???

τώρα ασφαλώς,θα πούμε,ότι υπάρχουν και οι εναλλακτικές λύσεις και φυσικά οι λεγόμενες

βιώσιμες..

δηλαδή,κρατάς μια στάση αδιάφορη,ως προς όλα και όλους και

απλά πορεύεσαι..

κάπου,κάπου βέβαια ακούς ή μάλλον λες,ατενίζοντας ατάραχα το "βάθος",  ένα

"αν δεν συμβεί αυτό τι άλλο μπορεί να γίνει?"

 .."θα είναι καλό?"
και άντε περίμενε μετά..

μου φαίνεται τελικά ότι δεν πρέπει να αποφεύγουμε

τις αρνητικές,κακές καταστάσεις...μπορούν να μας

διδάξουν πολλά..

οπότε...κομμένη η μεταβολή..

κομμένες και οι πολλές προσδοκίες..

σκεφτήτε πως όταν πάψουμε να έχουμε ένα "κύμα"

προσδοκίες νιώθουμε ότι αυτά που χρειαζόμαστε είναι όλα εδώ..

..γιατί περνάει ο χρόνος,περνάνε και οι μήνες..και το μόνο που δεν αλλάζει είναι

η απόσταση..ανθρώπων και μη..

χμμ..εδώ μάλλον θα πω ότι ναι..τελικά

κανείς δεν ξέρει τι και ποιο είναι καλό ή κακό..

Καλό απόγευμα..

Άλλος ένας χρόνος λοιπόν...

Χμμμ..τελικά πάντα θα πρέπει να θυμόμαστε και να μην

ξεχνάμε ποτέ ότι η ζωή αγαπάει αυτούς που την

περιμένουν στην άκρη του δρόμου κρατώντας ένα ματσάκι όνειρα!!

..γιατί ναι..αυτός ο κόσμος φτιάχτηκε για μας..και ναι..είμαστε εδώ

για να τον γνωρίσουμε,να τον αγαπήσουμε..

..κι αν υπάρχουν κάποιοι που έχουν μέσα τους κάτι κακοφορμαρισμένες

ψυχές μην τους ακούσετε....δεν φτιάχτηκαν για 'δω..και το ξέρουν και οι ίδιοι..

απλά ξέμειναν εδώ και δεν λογαριάζουν όλους αυτούς που

προσπαθούν απεγνωσμένα να αγκαλιάσουν την ζωή...

όμως κάποιοι ξέφυγαν,και ναι......"το κάνανε.." αγκάλιασαν με πάθος την ζωή...δεν "φύγανε"..

ένας χρόνος..

και το χρώμα άρχισε να ξεθωριάζει..

δεν σβήνει όμως..όπως δεν σβήνουν όλα τα κακά στον κόσμο αυτό..

χμμ..ξέρετε?

υπάρχουν τόσοι άνθρωποι που περνούν

από αυτή την ζωή χωρίς καν να την αγγίξουν..

και χάνοντε..

γι'αυτούς μιλάω σήμερα..

..για όλους εκείνους,για όλα τα 

παιδιά που αφήνουν την τελευταία γλυκιά πνοή στον δρόμο..

Καλό βράδυ να έχετε όλοι...

Ο κόσμος που αλλάζει...

..η αλλαγή,μια "κίνηση" άλλοτε επιθυμητή και

άλλοτε όχι..

όχι όμως κάτι τρομακτικό,όχι κάτι φοβερά δύσκολο...

και δεν είναι ότι αν κάποιες το κάνεις κατ'ανάγκη φοβάσαι

για το αποτέλεσμα..απλά νιώθεις μια σχετική ανασφάλεια..

όταν όμως γίνεται γιατί το επιθυμείς,θέλεις και "απαιτείς" το 

καλύτερο...

..και όλοι "ΑΥΤΟΙ" τι κάνουνε??

αλλάζουν,αλλάζουν,αλλάζουν γιατί το θέλουν......σπέρνουν παντού

τον φόβο,γεμίζουν τις ψυχές των ανθρώπων με πόνο

και μετά στέκουν εκεί κάνοντας τους αδιάφορους...

 ...κι αν υπάρχουν γιατί,απλά,δεν υπάρχουν διότι....

Είναι και κάτι "δρόμοι" Θεέ μου,δύσβατοι,"κακοί""σκοτεινοί..γεμάτοι

παγίδες..

και εκεί στις άκρες,κάπου κοντά σε κάτι παράξενα σημεία,κάτι ματάκια μπλε..

τόσο όμορφα,τόσο γλυκά, μα γεμάτα πόνο..

και απορία,ωω ναι,απορία..και ξέρω γιατί,μα δεν ξέρω τι..

πως.....

                    και με ποιόν τρόπο...

.....................................

ζητήσαμε έναν κόσμο "όμορφο"

..και αντ'αυτού τι πήραμε??????

(σε όλα τα μικρά εκείνα χαμόγελα που βρίσκοντε 

"μπροστά μας,στον "δρόμο μας"...)

Wings on my back, i've got to fly away

I just can't wait till tomorrow

I've got to fly away

There i go.

seven angels...

Μια εικόνα είναι μια απάτη...

 

απλά...

για να σου δώσω πίσω,

αυτά που

σου χρωστάω...

Προσπαθούμε κάθε φορά 

να ταιριάξουμε τα κομμάτια του παζλ...αυτού που λέγεται ζωή..

..άλλοτε καταφέρνουμε να ενώσουμε με επιτυχία κάποια κομμάτια,

άλλοτε πάλι τα γυρνάμε από δω,τα γυρνάμε από κει,τα πάνω κάτω και τα κάτω

πάνω μααα,άδικος κόπος...κάτι δεν ταιριάζει..κάτι δεν κολλάει..

..λες και έχουν εξαφανιστεί κάποια κομμάτια ένα πράμα...

σαν να άνοιξε η γη και τα κατάπιε...

..συμβαίνει και αυτό...

όμως το παζλ συνεχίζεται...δεν σταματάει εκεί..υπάρχουν και άλλα

κομμάτια να βρούμε και να ενώσουμε..

θέληση,επιμονή,υπομονή και πολύ αγάπη χρειάζεται απλά..

Καλή μας συνέχεια..

...εξάλου..η γη δεν ανοίγει για να καταπιεί ανθρώπους...οι άνθρωποι

εσκεμένα εξαφανίζονται...

Καλό βράδυ να έχετε όλοι...

yeah, I know nobody knows

where it comes and where it goes

I know it's everybody's sin

you got to lose to know how to win...

Ξημέρωσε και βράδιασε για άλλη μια φορά..

χμμμ...τελικά αυτό είναι το μόνο μόνιμο και 

προγραμματισμένο που κάνουμε(οι περισσότεροι δλδ)

η ίδια διαδρομή..το ίδιο "μονοπάτι" και ένα ταξίδι με ένα στόχο...20' και η ταχύτητα σταθερή..

κι αν λέμε ότι καθορίζουμε εμείς τον χρόνο ουσιαστικά ο ρυθμός παραμένει ο ίδιος 

οπότε το αποτέλεσμα ένα και το αυτό...

ο σκοπός δε,πάντα ο ίδιος....

μια άσκηση..καθημερινή..

τώρα θα μου πείτε,εε μην καταντάς αυτή την άσκηση μαρτύριο,απόλαυσέ την ....

κάνε την διαφορετικά..όπως παράδειγμα λέμε "πάρτο αλλιωωωώς"... δες το διαφορετικά..

εκεί στο "αλλού"...στο παραπέρα..κάπου πιο δεξιά και ίσως μετά την στροφή..

 κάτι θ'αλλάξει..ναιαι...

ξέρετε??

δεν είναι δα και τόσο κακό να έχεις ατίθαση φαντασία...

ζεις την χαρά της αναζήτησης και αυτό μετατρέπεται σε ευχαρίστηση..

αν την "δολοφονήσεις" όμως,πάααει..ξόφλησες..

σταματάς να "τρέφεις" τα όνειρα σου και  "πεθαίνεις"...

οπότε....

κάθε μέρα..

κάτι καινούριο..

ανοίγεις το μυαλό σου για μια διαφορετική άποψη...

και..αι τίποτα άλλο έχει σημασία..

Πιο δυνατά η μουσική παρακαλωώ...

Life is ours, we live it our way

                                   All these words I don't just say
and nothing else matters....

  καλό σας βράδυ!!!

μάκιααα..πάντα..